သရဲ စုန္း နဂါးတို႔အေၾကာင္း တေစ့တစ္ေစာင္း..

6:04 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: လြန္ခဲ့တဲ့ ၂လေလာက္က က်ြန္ေတာ္ေျပာတဲ့ ေသဆံုးသူ အေျကာင္း သတင္းတစ္ခု၇ပါတယ္ဘု၇ား တပည့္ေတာ့္အမေျပာျပတာပါ။

6:06 PM ေသဆံုးသူဟာ ဘုန္းျကီး၀တ္နဲ ့သူ ့အေဖဘု၇ား၇ိုခိုးခန္းထဲ လာျပီး ထုိင္သြားတယ္လို ့ေျပာတယ္ဘု၇ား। ဘယ္လိုစျဖစ္လဲဆိုေတာ့ ေသဆံုးသူရဲ ့အေမက ေစ်းသြားဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ျပီး ေစ်းကိုစတင္ထြက္လာတယ္ လမ္းတစ္၀တ္ေလာက္က်ေတာ့ အေမဆိုျပီးလွမ္းေခၚလို ့သူ ့အိမ္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ သားအျကီးေခၚတယ္ဆိုျပီး ျပန္လွည့္သြားတယ္ အိမ္ေ၇ာက္ေတာ့ သားျကီးကိုေမးေတာ့ သူခုမွ အိပ္၇ာထတဲ့ အေျကာင္းေျပာပါတယ္ ဒါကမနက္အေစာပိုင္းျဖစ္သြားတာပါ .

6:08 PM ေသဆံုးသူရဲ႕အေမကေစ်းကျပန္လာျပီး အိမ္ေ၇ာက္ေတာ့ သူ ့ေယာက်ာၤး ဆူပူေအာ္ဟစ္ေနတာၾကားလို႔ သြားေမးျကည့္ေတာ့ ဘုန္းျကီးတပါးလာတာ ဘယ္သူ မွ ဆြမ္းထြက္မေလာင္းလို ့ဆိုျပီး ေဒါကန္ေနတယ္တဲ့....ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေသဆံုးသူရဲ ့အကိုက ေအာက္မွာ၇ွိေနလို႔ သူ ့ကုိေမးေတာ့ ဘယ္ဘုန္းျကီးမွ မလာပါဘူးတဲ့ အကယ္၍ လာခဲ့မယ္ဆို၇င္ အိမ္ေအာက္ထပ္မွာဘဲ လာ၇မွာေပါ့ ဘယ္လိုျဖစ္လို ့ဘု၇ားခန္းထိ တက္သြား၇မွာတုန္းတဲ့့

6:09 PM ဒီလို အျငင္းပြားေနစဥ္ ဆြမ္းခံၾကြတဲ့ ဘုန္းျကီးေ၇ာက္လာေ၇ာ।ဒီလိုနဲ ့ေသဆံုးသူဖခင္က ေျပာပါတယ္ဘု၇ား

6:10 PM ဘု၇ားခန္းထဲလာၿပီး မ်က္နာေဘးဒိုက္လာထိုင္ျပီး ဘာမွမေျပာဘူးတဲ့...

သူက ဘု၇ား၇ိုခိုးတာ တို ့လို ့တန္းလန္းျကီးျဖစ္ေနလို႔ဆုိၿပီး မထလွဴေတာ့တာတဲ့.

6:11 PM ေၾကးစည္တီးၿပီး သာဓု ၂ခါေခၚယံုဘဲရွိေသးတယ္ ဒီဘုန္းျကီးေပ်ာက္သြားတယ္တဲ့

အဲ့ဘုန္းျကီးက မ်က္နာတစ္ျခမ္းဘဲ ေပၚေတာ့ဘယ္သူမွန္း သူကမခန္ ့မွန္းမိေလာက္ဘူးတဲ့ ဘု၇ား

6:12 PM ဒါေပမဲ့ သူ ့ေသဆံုးသူသားရဲ ့မ်က္နာေတာ့ အေတာ္ဆင္တယ္လို ့ေျပာပါတယ္ဘု၇ား

6:13 PM အဲ့လို ့တကယ္လာလို ့၇လားဘု၇ား.အိမ္မက္မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္တိုင္လာပီး ဘာလာလုပ္တာလဲဘု၇ား

တပည့္ေတာ္သိခ်င္လို ့ပါ

အကယ္၍ ေသဆံုးသူမဟုတ္ဘဲ တျခား သရဲေ၇ာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလားဘု၇ား

6:14 PM me: ဒကာေျပာတဲ့အတိုင္းဆိုရင္ သူက အမွ်လာယူတာပါ သူကၽြတ္ခ်ိန္တန္လို႔ ကၽြတ္ဖို႔အတြက္ ကုသုိလ္အေထာက္အပံ့လိုေနလို႔ အမွ်လာယူတာပါ အဲဒီထက္ ေကာင္းတဲ့ဘံုဘ၀ကို သူေရာက္သြားၿပီဆိုတဲ့သေဘာပါ
ပိုေသခ်ာသြားေအာင္ သူ႔အတြက္ ကုသုိလ္တစ္ခုခုလုပ္ေပးလိုက္ပါ

6:18 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: တင္ပါ့ဘု၇ား ဒါေပမဲ ့ေသဆံုးသူရဲ ့ဦးေလးကို ေသဆံုးသူကေျပာပါတယ္တဲ့ သူကေနာက္၁ႏွစ္ ေအာင္ခ်မ္းသာဆိုတဲ့ ေစတီငယ္မွာေန၇ဦးမွာတဲ့ဘု၇ား। အဲ့ဘ၀ကက်ြတ္မွ ရွမ္းျပည္နယ္က ၇ွမ္းအမ်ိဳးသမီးထံ ကိုယ္၀န္ယူမွာျဖစ္ေၾကာင္း । ဒီရွမ္းအမ်ိဳးသမီးဆီမွာ သူနဲ ့ဆို ကေလး၃ေ၇ာက္၇ေၾကာင္း ၃ေယာက္ထဲတြင္ သူသည္သာ ေယာက်ာၤးေလး ျဖစ္ေျကာင္း। ဘဘျကီးက တပည့္ေတာ္ အမထံ।ေျပာပါတယ္ဘု၇ား ဒါေျပာတာ ၂ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ရွိၿပီဘု၇ား

6:19 PM me: လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ကေျပာတာဆိုေတာ့ ဦးဇင္းကေတာ့ထင္ပါတယ္ သူအခုခ်ိန္ဆုိရင္ ဗုိက္ထဲေရာက္ေနေလာက္ပါၿပီ အတိအက်ေတာ့ ဦးဇင္းလဲ တန္ခိုးရွင္မဟုတ္ေတာ့မသိဘူးေပါ့

6:20 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: တင္ပါ့ဘု၇ား......

6:21 PM သရဲတို႔ မေကာင္းဆိုး၀ါးတို႔ စုန္းတို႔က တကယ္၇ွိလားဘု၇ား ။

10 minutes

6:31 PM me: သရဲဆုိတာက ၿပိတၱာမ်ိဳးစိတ္တစ္ခုပါ

6:32 PM စုန္းဆိုတာ နဂါး ဂဠဳန္ ကုမၻာန္ ယကၡ ဂႏၶဗၺဆိုတဲ့ထဲက

ဂႏၶဗၺနတ္ရဲ႕ မ်ိဳးစိတ္တစ္ခုပါ

6:34 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: တင္ပါဘု၇ား

ဒါေပမဲ့ ခုေခတ္မွာ တကယ္၇ွိႏိုင္ေသးသလား ဘု၇ား

me: ရွိတာေပါ့ ၿမိဳ႕ေပၚမွာသာ ထင္ထင္ရွားရွား မရွိေတာ့တာ

6:35 PM ဦးဇင္းတို႔ ရြာဘက္ေတြမွာဆုိရင္ အခုထိရွိေနပါေသးတယ္

လျပည့္လကြယ္ညေတြမ်ာ စုန္းမီးေတာက္တာေတြေတာင္ျမင္ရပါတယ္

6:36 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: စုန္းမီးေတာက္တယ္ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုခ်င္တာလဲ ဘု၇ား တပည့္ေတာ္ ဒါေတြနားမလည္လို ့ပါ

me: မီးလံုးႀကီးေတြ ေကာင္ကင္မွာ လႈပ္ရွားသြားလာေနၾကတာေတြပါ

သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ပညာၿပိဳင္ၾကတာျဖစ္တယ္လုိ႔ လူႀကီးေတြကေျပာဘူးတယ္

6:37 PM ရြာအျပင္လယ္ကြင္းေတြထဲမွာေပါ့့

ရႈံးတဲ့မီးလံုးက ေျမေပၚျပဳတ္က်တယ္တဲ့

ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: ေျမေပၚျပဳတ္ခ်ေတာ့ တကယ့္မီးလံုးျကီးဘဲလား ဘု၇ား

6:38 PM me: ဦးဇင္းတု႔ိရြာေက်ာင္းက ရြာအစြန္ဆံုးဆုိေတာ့ လျပည့္လကြယ္ညေတြမွာဆိုရင္ မီးလံုးေတြကို ေက်ာင္းေပၚကေနလွမ္းျမင္ရတယ္

6:39 PM လက္ညိႈးထိပ္ကို တံေထြးစြတ္ၿပီးေတာ့ မီးလံုးတည့္တည့္ကို မွန္းၿပီးထိုးလိုက္ရင္

မီးလံုးက ကိုယ့္ဆီကို ေရာက္လာတယ္ေလ

တစ္ညက မီးလံုးေခၚၾကတယ္

ေက်ာင္းေပၚအထိ မီးလံုးကတက္လာတယ္

ေက်ာင္းတံခါးေပါက္ေတြကို အကုန္ပိတ္ၿပီးေတာ့

6:40 PM သကၤန္းေတြ တံျမက္စီးေတြနဲ႔ ၀ိုင္းရုိက္ၾကတယ္ေလ

ေနာက္ပုိင္း အေပါက္ေသးေသးေလးကေန ထြက္ေျပးသြားတယ္

ျမင္လို႔ လယ္ကြင္းေတြထဲအထိ

လိုက္ရိုက္ၾကတယ္

ေညာင္ပင္တစ္ခုေပၚကိုတက္သြားလို႔ု႔

6:41 PM ေကာက္ရိုးေတြ အပင္ေျခမွာ ပံုၿပီး မီးရိႈ႕ ၿပီးျပန္လာခဲ့ၾကတယ္

သိပ္ငယ္ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲ မွတ္မိေတာ့တယ္

ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: တင္ပါ့ဘု၇ား॥ဒါဆို ဒီမီးလံုးထဲမွာ ဘာရွိသလဲဘု၇ား .... လူ၇ွိတာလား ဘု၇ား

6:42 PM me: သူ႔ကုိယ္သူ မီးလံုးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖန္ဆင္းထားတာပါ

6:43 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: ေအာ္।ဟုတ္ကဲ့ဘု၇ား. တပည္ေတာ္၇ွင္း၇ွင္းေျပာ၇၇င္ ဒါပထမဦးဆံုးျကားဘူးတာပါဘု၇ား

me: စုန္းဆိုတာက လူရဲ႕ကိုယ္အတြင္းထဲကို ဂႏၶဗၺနတ္ကို အတတ္ပညာနဲ႔သြင္းထားၿပိးေတာ့

အဲဒီနတ္ကို ခိုင္းစားတာပါ

6:44 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: နတ္ကိုခိုင္းတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲဘု၇ား

စုန္းေတြက နတ္ေတြကို ခိုင္းလို ့၇တယ္ေပါ့

6:45 PM me: လူမိန္းမက သူ႔ဗိုက္ထဲကို နတ္ကိုထည့္ထားတယ္ ၿပီးေတာ့ နတ္ကို သူျဖစ္ခ်င္သလို လုပ္ခုိင္းတယ္

နတ္က သူ႔တန္ခိုးနဲ ႔လုပ္ေပးတယ္

ဘယ္လိုခိုင္းလဲဆုိတာေတာ့ သူတို႔ကိုသြားေမးမွပဲ အတိအက် သိႏုိင္ပါလိမ့္မယ္

6:46 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: အဟီးးးတင္ပါ့ပါဘု၇ား.....စုန္းေတြက နတ္ေတြကိုခိုင္းလို ့၇တယ္ေပါ့ ဘု၇ား

me: လူမိန္းမက သူ႔ဗိုက္ထဲကို နတ္ကို ထည့္လိုက္ၿပီဆိုမွ စုန္းလို႔ေခၚတာပါ

တန္ခိုးသိပ္ႀကီးတဲ့ နတ္မ်ိဳးေတာ့ ဘယ္ထည့္လို႔ရမွာလဲ

6:48 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: တင္ပါ့ဘု၇ား ။ တန္ခိုးျကီးတဲ့နတ္ဆို သူ ့ကိုေတာင္ျပန္ထဲ့သြားဦးမယ္ :)

6:50 PM me: ဒီအေၾကာင္းကို က်ယ္က်ယ္ျပန္ျပန္႔သိခ်င္ရင္ လယ္တီဆရာေတာ္ႀကိးရဲ႕ အေတာ္ဆံုတပည့္ျဖစ္တဲ့ ေသကၡ်ေတာင္ဆရာေတာ္ အရွင္တိေလာက ေရးတဲ့ “ပ႑ိတေ၀ဒနီယဒီပနီက်မ္း”မွာဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ

ကဲ ဘာသိခ်င္ေသးလဲ

ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: ဒါဆို စုန္းေတြက ဘယ္ကေနဘယ္လို ၀ဋ္ေၾကြးေၾကာင့္ျဖစ္တာလဲ ဘု၇ား.အ၇င္ဘ၀က ဆုေတာင္းမွားခဲ့လို ့လားဘု၇ား . .

6:51 PM me: စုန္း၀ဋ္ေၾကြးမဟုတ္ပါဘူး နတ္၀ဋ္ေၾကြးပါ ဂႏၶဗၺနတ္ဆိုတာက ပံုမွန္ဆိုရင္ေတာ့ သူက နံ႔သာပင္မွာ သေႏၶတည္ၿပိးျဖစ္တဲ့ နတ္ပါ ကံဆုိးေတာ့ နံ႔သာပင္မွာမျဖစ္ပဲ လူမိန္းမရဲ႕ဗုိက္ထဲမွာသြားျဖစ္တာမ်ိဳးပါ

6:52 PM ဒါကုိေတာ့ ၀မ္းတြင္းပါစုန္းလို႔ေခၚၾကတယ္ေလ

တခ်ိဳ႕မိန္းမေတြၾကေတာ့ သင္ယူလို႔ တတ္တာျဖစ္တယ္

သူတို႔ကေတာ့ ၀မ္းတြင္းပါစုန္းေတြရဲ႕အကူအညီနဲ႔ နတ္ကို သူတို႔ဗုိက္ထဲကို တမင္ထည့္လိုက္တာလို႔ ဦးဇင္းက ယူဆထားတယ္ ဒါက ဦးဇင္းရဲ႕ယူဆခ်က္ပါ

6:53 PM စုန္းတုိင္း မေကာင္းတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး

အမ်ားစုက မေကာင္းတာပါ

ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: တပည့္ေတာ္ ၀မ္းတြင္းပါစုန္း ေတာ့ သိပါတယ္ဘု၇ား တပည့္ေတာ္အမရဲ ့သူငယ္ခ်င္းက ၀မ္းတြင္းပါစုန္းပါ.သူ ့ေျကာင့္ ေသဆံုးသူ ေသ၇တယ္လို ့ဘဘျကီးေျပာခဲ့ဘူးတယ္ဘု၇ား

6:54 PM me: အင္း ဒါကေတာ့ ကာယကံရွင္ေတြပဲ အသိဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ဦးဇင္းက မွတ္ခ်က္ေပးဖို႔ မသင့္ေတာ္ပါဘူး

6:56 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: အ၇ွင္ဘု၇ား တပည့္ေတာ္ေျကာင့္စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္တယ္ဆို ေျပာပါဘု၇ား॥ တပည္ေတာ့ ေနာက္တစ္ခု ေမးခ်င္လို ့ပါဘု၇ား ......

me: မျဖစ္ပါဘူး ေမးပါ ဦးဇင္းေျဖႏုိင္တဲ့ ေမးခြန္းဆိုရင္ ေျဖေပးဖို႔အဆင္သင့္ပါ

6:57 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: နဂါးဆိုတာ တကယ္၇ွိပါသလား ဘု၇ား.
နဂါးေတြက ဘာေျကာင့္ တပည့္ေတာ္တို ့မျမင္၇တာလဲ ဘု၇ား.
နဂါးေတြက ဘယ္လို ကုသိုလ္ကံလုပ္လို ့ သူတို ့ဒီဘ၀၇တာလဲဘု၇ား

me: ေျမြဆိုတာလဲ နဂါးပါပဲ တန္ခိုးမရွိတဲ့ နဂါးေတြေပါ့

6:58 PM တန္ခုိးရွိတဲ့နဂါးမ်ားၾကေတာ့ သူတုိ႔က မျမင္ေစခ်င္ေတာ့ ကိုယ္ကလဲ ျမင္ႏုိင္တဲ့ အစြမ္းအစမရွိေတာ့ မျမင္ရဘူးေပါ့။ ကိုယ္မွာ ျမင္ႏိုင္တဲ့ အစြမ္းအစရွိထားမယ္ဆိုရင္ သူတို႔က မျမင္ေစခ်င္လဲ ကိုယ္က သူတို႔ထက္ တန္ခိုးႀကီးမယ္ဆုိရင္ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

6:59 PM စေလာင္းေတြမွာလႊင့္တဲ့ တခ်ိဳ႕တိရိစၦာန္ေတြဆိုရင္ ပံုသ႑ာန္ေျပာင္းလို႔ ၇တာမ်ိးေတြရွိတယ္ေလ။ ဒါမ်ိဳးေတြကေတာ့ ကမၼဇိဒၶိလို႔ေခၚတာေပါ့။

ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: တင္ပပါဘု၇ား......
7:00 PMဒါဆို နဂါးေတြကဘယ္မွာေနပါလဲ ဘု၇ား

me: ကုန္းေပၚေနတဲ့နဂါး ေ၇ထဲေနတဲ့ နဂါးလို႔ အၾကမ္းအားျဖင့္ ခြဲျခားၾကတယ္

7:01 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: ကုန္းေပၚေနတဲ့ နဂါးဆို သူတို ့က အျကမ္းအားျဖင္ ့ဘယ္မွာေနပါသလဲဘု၇ား တပည္ေတာ့ သိခြင့္၇ေပါ့မလား ?????

me: ကုန္းေပၚေနတဲ့နဂါး ေ၇ထဲေနတဲ့နဂါးလို႔ အၾကမ္းအားျဖင့္ ခြဲျခားၾကတယ္

7:02 PM အင္း တန္ခိုးရေအာင္ တရားအားထုတ္လိုက္ပါဒကာ

ဦးဇင္းလဲအဲေလာက္ေတာ့ မေျဖတတ္ေတာ့ပါဘူး

7:03 PM စာထဲပါတာေတြေတာ့ ရွိေပမယ့္

ဒကာက အတိအက် သိခ်င္ေနေတာ့ အဲဒါေတြေျပာလဲ

ဒကာ့ကို စိတ္ေက်နပ္မႈျဖစ္မွာ မဟုတ္ေလာက္ဘူးလို႔ ထင္တယ္

7:04 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: ဟီးဟီး। တင္ပပါဘု၇ား .....

7:05 PM တပည့္ေတာ္က မိဘေတြ ဘိုးဘြားေတြေမးလဲ ဒီအတိုင္းဘဲေျပာတယ္

me: တခ်ိဳ႕ေမးခြန္းေတြက သူမ်ားအေျဖေပးလို႔ရတာထက္ ကိုယ္တုိင္ေျဖၾကည့္လိုက္တာက ပိုေကာင္းပါတယ္

ဒကာအဲဒီအေျဖကိုရဖို႔ ဒကာကုိယ္တုိင္ အေျဖထုတ္ၾကည့္လိုက္ပါ

7:06 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: တင္ပါဘု၇ား

တပည့္ေတာ္ သိခ်င္တာ ေမးခြင့္၇တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဘု၇ား

7:08 PM me: အင္း ေမးစရာမရွိေတာ့ဘူးဆုိရင္ ဦးဇင္းေအာက္ေတာ့မယ္ေနာ္

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ

7:09 PM ျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း: တင့္ပပါဘု၇ား

....................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

ဓမၼစကူးလ္မ်ားကို တစ္ႏုိင္ငံလံုးအႏွံ႕ ဖြင့္လွစ္ႏုိင္ရန္ စီစဥ္

ဘာသာေရးႏွင့္ ပညာေရးကို ေပါင္းစပ္သင္ၾကားေပးမည့္ ဓမၼစကူးလ္မ်ားကို တစ္ႏိုင္ငံလံုး အႏွံ႔၌ ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားေပးႏိုင္ရန္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိၿပီး ဓမၼစကူးလ္၌ သင္ၾကားပို႔ခ်မည့္ သင္ရိုးညႊန္တမ္းကိုလည္း တစ္ႏွစ္တာကာလအတြင္း အၿပီးသတ္ ေရးဆြဲသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ ကေလးငယ္မ်ားအၾကား၌ ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းေနသည့္ ဆက္ဆံေရးႏွင့္ ဘာသာေရးစိတ္ဓာတ္ ၾကြယ္ဝမႈ နည္းပါးျခင္းတုိ႕ကို အေထာက္အကူျဖစ္ေစရန္ ရည္ရြယ္ထားေၾကာင္း၊ ဓမၼစကူးလ္၌ သင္ၾကားပို႔ခ်ႏုိင္ရန္ ေခတ္မီသည့္ သင္ရုိးညႊန္းတမ္းတစ္ခု လုိအပ္လ်က္ရွိေၾကာင္း၊ သင္ရုိးညႊန္းတမ္း ျပဳစုၿပီးပါက စမ္းသပ္သင္ၾကားမႈမ်ား ျပဳလုပ္၍ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝ လွဴဒါန္းသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး စုေပါင္းအစည္းအေဝးကို ယခုလ ၁၄ ရက္တြင္ စိန္ရတနာ ဓမၼစရိယ စာသင္တုိက္၌ က်င္းပခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး အင္းစိန္၊ ရြာမ ဆရာေတာ္ႀကီးမွဴး၍ သံဃာေတာ္အပါး ၄၀ ဝန္းက်င္ႏွင့္ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ား အပါအဝင္ ဖိတ္ၾကားထားသူမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့သည္။

အစည္းအေဝး၌ ဓမၼစကူးလ္ သင္ရုိးညႊန္းတမ္း ျဖစ္ေျမာက္ေရး စီမံကိန္း အဆုိျပဳလႊာကို တင္သြားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

“ဓမၼစကူးလ္ေတြ ေနရာအႏွံ႕အျပားမွာ ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ပညာေရးအသြင္ မဟုတ္ဘဲ ဘာသာေရးအသြင္ သင္ၾကားေနၾကတယ္လုိ႔လည္း ယူဆရပါတယ္။ ပညာေရးအသြင္ စီမံကိန္းတစ္ခုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖုိ႔ဆုိရင္ သင္ရုိးညႊန္းတမ္း မရွိဘဲနဲ႕ မျဖစ္ပါဘူး။ လုိအပ္ခ်က္ေခတ္မီ သင္ရုိးညႊန္းတမ္းတစ္ခုကို ဓမၼစကူးလ္ ျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီဥကၠ႒ ဘဒၵႏၲသာသနဝရက မိန္႔ေတာ္မူသည္။

ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္ရန္ဟူ၍သာ လူအမ်ားသိရွိထားၿပီး အသံုးခ်ရန္ဟူေသာ အသိမွာ နည္းပါးေနေၾကာင္း၊ ဓမၼစကူးလ္အတြက္ သင္ရုိးညႊန္းတမ္းကို ဘာသာေရးဘက္မွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ပညာေရးဘက္မွ ပညာရွင္မ်ား ပူးေပါင္းေရးဆြဲမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆရာေလး ေဒၚေကတုမာလာက ဆုိသည္။

ဓမၼစကူးလ္ျဖစ္ေျမာက္ေရး အစည္းအေဝးသို႔ တက္ေရာက္လာသည့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားမွ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား မိန္႔ၾကားရာ၌ ဓမၼစကူးလ္သည္ ပညာေရးအသြင္ ျဖစ္ေျမာက္ရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာသို႔ ျဖန္႔က်က္ႏုိင္ရန္ သင္ရုိးညႊန္းတမ္း ေရးရာတြင္ အဂၤလိပ္စာကို ထည့္သြင္း သင္ၾကားေစလုိေၾကာင္း၊ ထုိ႔အျပင္ ဓမၼစကူးလ္၏ သင္ၾကားေရးစနစ္မ်ား ပိုမုိထိေရာက္ေစရန္အတြက္ Meditation အစီအစဥ္ကိုလည္း သင္ရုိးညႊန္းတမ္း၌ ထည့္သြင္းေပးရန္ လုိအပ္ေၾကာင္း ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၂ ရက္ေန႔ထုတ္ Internet ဂ်ာနယ္တြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

၀ိနည္းက်င့္၀တ္ေခၚ ရဟန္းက်င့္ဖြယ္ (၂၂၇)သြယ္ (အပိုင္း-၈-၉)

ပဌမအႏုပညတ္

အမႈသည္=ေတာေက်ာင္းဘုန္းႀကီးတစ္ပါး

အမႈ= ေမ်ာက္မ၌ ေမထုန္မွီ၀ဲမႈ

တစ္ခါတုန္းက ေ၀သာလီျပည္အနီး မဟာ၀ုန္ေတာႀကီးထဲမွာေနတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးဟာ ေမ်ာက္မတစ္ေကာင္ကို အစာေကၽြးၿပီးေတာ့ အေတာ္ယဥ္ပါးလာတဲ့အခါမွာ အဲဒီေမ်ာက္မနဲ႔ ေမထုန္အမႈျပဳပါတယ္။

တစ္ေန႔ အဲဒီေတာေက်ာင္းဘုန္းႀကီး ဆြမ္းခံသြားေနတုန္း အာဂႏၱဳရဟန္းေတြ ေက်ာင္းကို ေရာက္ရွိလာပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ေမ်ာက္မက ရဟန္းေတြေရွ႕လာၿပီးေတာ့ ကုန္းျပကြျပနဲ႔ အထာေပးပါတယ္။ ပထမေတာ့ အာဂႏၱဳရဟန္းေတြဟာ အမွတ္တမဲ့ပါပဲ။ ေနာက္မွ မသကၤာတာနဲ႔ တစ္ေနရာမွာ ပုန္းေနလိုက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ေတာေက်ာင္းဘုန္းႀကီးဟာ ဆြမ္းခံရာက ျပန္လာၿပီးေတာ့ ဆြမ္းခံရာကရလာတဲ့ မုန္႔ပဲသေရစာမ်ားကို ေမ်ာက္မကိုေကၽြးၿပီးေတာ့ ေမထုန္မႈကို ျပဳပါေတာ့တယ္။

ဒီအခါမွာ ေစာေစာကပုန္းေနတဲ့ ရဟန္းေတြဟာ ထြက္လာၿပီးေတာ့ ``ကိုယ္ေတာ္ ဘုရားက ေမထုန္မႈမျပဳရလို႔ သိကၡာပုဒ္ပညတ္ထားရဲ႕သားနဲ႔ ဘာလို႔အခုလိုမ်ိဳး ျပဳလုပ္ရတာပါလဲ´´လို႔ေမးၾကပါတယ္။

ဒီအခါမွာ ေတာေက်ာင္းဘုန္းႀကီးက ``ဘုရားရွုင္သိကၡာပုဒ္ပညတ္ထားတာဟာ လူမိန္းမမ်ားကိုသာ ေမထုန္မႈမျပဳရလို႔ ပညတ္ထားတာျဖစ္တယ္။ တိရစၧာန္မကို ေမထုန္မႈမျပဳရလို႔ ပညတ္ထားတာ မဟုတ္ဘူး´´လို႔ ျပန္ၿပီး ဆင္ေျခေပးပါတယ္။ ထိုအခါ အာဂႏၱဳရဟန္းေတြက ကဲ႕ရဲ႕စကားေျပာၿပီးေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းကို ဘုရားရွင္ကို သြားေလွ်ာက္ထားၾကပါတယ္။

ဘုရားရွင္ကလဲ ေတာေက်ာင္းဘုန္းႀကီးကို ကဲ႕ရဲ႕စကားဆိုၿပီးေတာ့...

``ေယာ ပန ဘိကၡဳ ေမထုနံ ဓမၼံ ပဋိေသေ၀ယ် အႏၱမေသာ တိရစၧာနဂတာယပိ ပါရာဇိေကာ ေဟာတိ အသံ၀ါေသာ။

အၾကင္ရဟန္းသည္ ေမထုန္မွီ၀ဲအံ့၊ ေအာက္ထစ္ဆံုးအားျဖင့္(အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္) တိရစၧာန္မ၌ေသာ္လည္း မွီ၀ဲအံ့၊ ထိုရဟန္းသည္ ပါရာဇိကက်၍ ရဟန္းေကာင္း(ပါရာဇိကမက်ေသးေသာရဟန္း)တို႔ႏွင့္ အတူေပါင္းသင္းေနထိုင္ခြင့္မရွိ´´ဟု ပဌမအႏုပညတ္ေတာ္ကို ထပ္မံပညတ္လိုက္ပါတယ္။

ပါရာဇိကတို႔ အာပတ္တို႔ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြကို ဒကာဒကာမတို႔ နားလည္ၾကဦးမယ္ မထင္ပါဘူး။ ဦးဇင္းကလဲ ရွင္းမျပေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းကို ရွင္းျပေပးပါဦးမယ္။

အာပတ္ဆိုတဲ့စကားဟာ ``အာပတၱိ´´ဆိုတဲ့ ပါဠိပုဒ္ကေန ဆင္းသက္လာတဲ့ စကားျဖစ္ပါတယ္။

အာပတၱိ=အျပစ္သင့္ျခင္း အျပစ္ေရာက္ျခင္းလို႔ အဓိပၸါယ္ရွိပါတယ္။ ဥပမာ=ဒီရဟန္းဟာ အာပတ္သင့္ေနတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ ``ဒီရဟန္းဟာ အျပစ္သင့္ေနတယ္´´လို႔ နားလည္ရပါ့မယ္။

တစ္ခါ ဘာအျပစ္လဲဆိုတာ ထပ္မံခြဲျခားဖို႔ လိုျပန္ပါေသးတယ္။ အာပတ္ခုႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ႀကံဳရင္ႀကံဳသလို နည္းနည္းခ်င္းေလး ရွင္းျပေပးသြားပါ့မယ္။ အခု ပါရာဇိကအာပါတ္ကို ရွင္းၾကရေအာင္ပါ။

ပရာေဇတိ-သာသနာေတာ္မွ ဆံုးရႈံးေစတတ္၏၊ ဣတိ-ထို႔ေၾကာင့္၊ ပါရာဇိကာ-ပါရာဇိကမည္၏။

ပါရာဇိကအာပါတ္သင့္တဲ့ ရဟန္းဟာ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ လူျဖစ္သြားပါတယ္။ ပါရာဇိကက်ၿပီးတဲ့ ရဟန္းကို ဘုရားေပါင္းအရာအေထာင္တို႔က ကမၼ၀ါစာဖတ္ေပးရင္ေတာင္ ရဟန္းမျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ခႏၵာကိုယ္တစ္ျခား ဦးေခါင္းတစ္ျခား ျပတ္ၿပီးေသတဲ့သူဟာ တစ္ဖန္ျပန္ၿပီး အသက္မရွင္ႏိုင္ေတာ့သလိုပါပဲ။ ပါရာဇိက်တဲ့ရဟန္းဟာလဲ သာသနာေတာ္တည္းဟူေသာ ဦးေခါင္းျပတ္က်သြားတဲ့အတြက္ တစ္ဖန္ျပန္ၿပီး ရဟန္းမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

အာပါတ္ခုႏွစ္မ်ိဳးမွာ အျခားအာပတ္ေျခာက္ခုက အာပတ္ေျဖလို႔ရေပမယ့္ ပါရာဇိကအာပတ္ကေတာ့ သင့္ၿပီးရင္ ျပန္ေျဖလို႔မရေတာ့ပါဘူး။ လူထြက္မွပဲ အာပတ္ေျပသြားပါေတာ့တယ္။ ပါရာဇိအာပတ္သင့္ေနၿပီး လူ၀တ္မလဲပဲ သကၤန္းဆက္၀တ္ေနရင္ မဂ္ဖိုလ္မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ လူထြက္မွ သို႔မဟုတ္ ကိုရင္ပါလို႔ တရား၀င္ေၾကျငာၿပီးေနလိုက္မွ မဂ္ဖိုလ္ရႏုိင္ပါေတာ့တယ္။

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

..........................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

“ဥပမာ တစ္နည္းအားျဖင့္ အပူရွိလွ်င္ ထိုအပူမွ တစ္ပါးျဖစ္ေသာ အေအးလည္းရွိသကဲ့သို႔ ဤအတူ ရာဂမီး ေဒါသမီး ေမာဟမီး ဤမီးသံုးပါးထင္ရွားရွိလွ်င္ ထိုမီးသံုးပါးကို ၿငိမ္းေစတတ္ေသာ နိဗၺာန္တရားကိုလည္း အလိုရွိအပ္(သိမွတ္အပ္)သည္သာတည္း”


“ဥပမာ တစ္နည္းအားျဖင့္ မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္တရား ထင္ရွားရွိလွ်င္ ေကာင္းမႈ ကုသုိလ္တရားလည္း ထင္ရွားရွိသကဲ့သို႔ ဤအတူပင္ ဇာတိပဋိသေႏၶေနရျခင္း ဇာတိတရားထင္ရွားရွိလွ်င္ ထိုဇာတိကုိ ကုန္ေစတတ္သည့္ ပဋိသေႏၶေနျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္တရားကိုလည္း အလိုရွိအပ္(သိမွတ္အပ္)သည္သာတည္း”


ဤသို႔ အႀကံေတာ္ျဖစ္ၿပီး ဆက္၍တဖန္ ေလးနက္စြာ အႀကံေတာ္ျဖစ္ျပန္သည္မွာ...........


“ဥပမာအားျဖင့္ မစင္တြင္း၌ က်ေရာက္ေနေသာ (တစ္နည္းအားျဖင့္=မစင္လိမ္းကပ္ေနေသာ) ေယာက်ာၤးသည္ ၾကာမ်ိဳးငါးပါးတို႔ျဖင့္ တန္ဆာဆင္အပ္၍ ၾကည္လင္ေသာ ေရရွိသည့္ တဖက္ဆည္ကန္ႀကီးကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ အေ၀းမွ ေတြ႔ျမင္ေနရပါလ်က္ ထုိတဖက္ဆည္ကန္ႀကီးသို႔ သြားေရာက္ရန္ လမ္းမွန္ကို မရွာမီွးလွ်င္ ထို႔သို႔မရွာမွီးျခင္းသည္ တဖက္ဆည္ကန္ႀကီး၏ အျပစ္မဟုတ္၊ ထိုမစင္လိမ္းကပ္ေနေသာ ေယာက်ာၤး၏ အျပစ္သာျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ဤအတူ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးတို႔ကုိ ေဆးေလွ်ာ္ရာျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ တစ္ဖက္ဆည္ကန္ႀကီး ထင္ရွားရွိပါလ်က္ ထိုနိဗၺာန္တည္းဟူေသာ တဖက္ဆည္ကန္ႀကီးကို မရွာမွီးလွ်င္ ထိုသုိ႔မရွာမွီးျခင္းသည္ တဖက္ဆည္ကန္ႀကီး၏ အျပစ္မဟုတ္”


(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)


..................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

၀ိနည္းက်င့္၀တ္ေခၚ ရဟန္းက်င့္ဖြယ္ (၂၂၇)သြယ္ (အပိုင္း-၆-၇)

ေခၽြးမလုပ္သူဟာ အခန္းထဲကေန ထြက္လာၿပီးေတာ့ အရွင္သုဒိန္ရဲ႕ ေျခေထာက္ကိုဖက္ၿပီးေတာ့ ``အရွင့္သား အရွင့္သားတို႔ ေမွ်ာ္မွန္းေနၿပီးေနတဲ့ နတ္သမီးေတြဆိုတာ ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား လွပပါသလဲ´´လို႔ ေမးပါတယ္။ (ဘုရားသာသနာေတာ္ တည္ေထာင္ခါစက မင္းညီ မင္းသား သူေဌး သူၾကြယ္သားေတြ ရဟန္းျပဳသြားၾကတဲ့အခါမွာ အမ်ိဳးသမီးအသိုင္းအ၀ုိင္း၌ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳး ေပးၾကပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးၾကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြကို ``ဒီအမ်ိဳးသားေတြဟာ ငါတို႔ထက္သာေသာ နတ္ကညာေတြကို လိုခ်င္ၾကသျဖင့္ ငါတို႔ကို ထားခဲ့ၿပီးေတာ့ ရဟန္းျပဳသြားၾကတာျဖစ္တယ္´´ဆိုတဲ့ ထင္ျမင္ခ်က္ကိုပဲ အတည္ျပဳၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ စကား၀ုိင္းကို အဆံုးသတ္လိုက္ၾကပါတယ္။)

ထိုအခါ ရွင္သုဒိန္သည္ တည္တည္ၾကည္ၾကည္ျဖင့္ ``ႏွမ... နတ္ကညာေတြကို လိုခ်င္၍ ရဟန္းအက်င့္ကို က်င့္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး´´လို႔ ေျပာဆိုလိုက္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ``ဇနီးျဖစ္ပါလ်က္ကယ္နဲ႔ ႏွမ..ဟု ေခၚလွ်က္ေလျခင္း ငါ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး´´လို႔ေတြးၿပီး မူးေမ့ကာ လဲက်သြားပါတယ္။

သူမ၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကား ``ရွင္သုဒိန္နဲ႔သူ ျပန္ၿပီးေတာ့ ေပါင္းဖက္ၾကမယ္။ အဲဒီအခါမွာ သားသမီးေတြ ေမြးဖြားလာမယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဒီအေမြအႏွစ္ေတြကို ငါပိုင္ဆုိင္ရမွာျဖစ္တယ္´´ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖစ္တယ္။ (``ႏွမ´´ဟူေသာ အသံုးအႏႈန္းမွာ ေမာင္ႏွမရင္းလို သေဘာထားသျဖင့္ ``ဇနီး´´ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေၾကာင္းကို ျပေသာ ေရွးသံုးစကားတစ္ခုျဖစ္သည္။)

ထိုအခါမွာ ရွင္သုဒိန္ရဲ႕ မိခင္ႀကီးက ``ငါ့သား တကယ္လူမထြက္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ရဟန္းဘ၀မွာပဲ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေနပါေတာ့။ သို႔ေသာ္...သားသမီးမရွိေသာေၾကာင့္ ငါတို႔ေသရင္ ငါတို႔ရဲ႕ ပစၥည္းဥစၥာေတြကို လိစၧ၀ီမင္းေတြက သိမ္းရစ္ပါလိ့မ္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ သားတစ္ေယာက္ရေလာက္ရံုမွ် သားမ်ိဳးေလးေတာ့ေပးထားခဲ့ပါ

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

....................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ရဟန္းေတာ္မ်ား ေမထုန္မႈမျပဳရလို႔ ဘုရားရွင္ပညတ္ထားတာ မရွိေသးေတာ့ ရွင္သုဒိန္ဟာ ေမထုန္မႈျပဳတာ အျပစ္မရွိဘူးလို႔ ထင္ၿပီးေတာ့ ဒီတစ္ခါလိုက္ေလ်ာလိုက္ရင္ ေနာက္ထပ္နားပူရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေတြးၿပီးေတာ့ ``ဒီကိစၥေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ ကူညီေပးႏိုင္ပါတယ္လို႔ ၀န္ခံလိုက္တယ္။

အဲဒီအခါမွာ မယ္ေတာ္ႀကီးဟာလည္း ေခၽြးမလုပ္သူကို ဥတုပန္းပြင့္ရင္ သူ႔ကို ေျပာပါလို႔မွာထားၿပီးေတာ့ ဥတုပန္းပြင့္ပါၿပီလို႔ ေခၽြးမကလာေျပာတဲ့အခါမွာ ရွင္သုဒိန္ေနတဲ့ မဟာ၀ုန္ေတာႀကီးထဲကို ေခၽြးမလုပ္သူနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္အတူလာခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ရွင္သုဒိန္ကလဲ သားမ်ိဳးေစ့ေပးလိုက္ေတာ့တယ္။

ရွင္သုဒိန္ဟာ သားမ်ိဳးေစ့ေပးၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းကာလမွာ သာသနာေတာ္ႏွင့္ မသင့္ေလ်ာ္ေသာအမႈကို ငါျပဳမိပါေပါ့တကားလို႔ တစိမ့္စိမ့္ေတြးၿပီးေတာ့ ေနာင္တတရားေတြရဲ႕ ႏွိပ္စက္တာကိုခံရၿပီးေတာ့ မစားႏိုင္ မအိပ္ႏိုင္ တမႈိင္မႈိင္ တစ္ေတြေတြျဖစ္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ခႏၵာကို ပိန္ခ်ဳံးလာၿပီးေတာ့ အေရအဆင္းကလဲ ေရာ္ရြက္၀ါေလးလို ျဖစ္လာခဲ့တယ္။

ဒီအခါမွာ အျခားရဟန္းေတာ္ေတြက ရွင္သုဒိန္ကိုေမးၾကတယ္။ ရွင္သုဒိန္ကလဲ သူရဲ႕ျဖစ္ပံုကို အားလံုးမခၽြင္းမခ်န္ ေျပာျပလိုက္တယ္။ ဒီအခါမွာ ရဟန္းေတာ္ေတြက ရွင္သုဒိန္ကုိ ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်ၿပီးေတာ့ ရွင္သုဒိန္လုပ္ပံုေတြကို ဘုရားထံ သြားၿပီးေလွ်ာက္ၾကတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဘုရားရွင္က ရွင္သုဒိန္ကို ေမာဃပုရိသလို႔ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ၿပီးေတာ့ ...

(ေမာဃပုရိသ=မဂ္ဖို္လ္မွ ကင္းဆိတ္သြားေသာ မဂ္ဖိုလ္မရႏိုင္ေတာ့ေသာ အခ်ည္းႏွီးေသာသူ)

ေယာ ပန ဘိကၡဳ ေမထုနံ ဓမၼံ ပဋိေသေ၀ယ် ပါရာဇိေကာ ေဟာတိ အသံ၀ါေသာ။

အၾကင္ရဟန္းသည္ ေမထုန္ကို မွီ၀ဲျငားအံ့။ ထိုရဟန္းသည္ ပါရာဇိကက်၍ ရဟန္းေကာင္းတို႔ႏွင့္ ကံႀကီးကံငယ္ ေပါင္းသင္းခြင့္မရွိ။ လို႔ ပဌမပါရာဇိကသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ဘုရားရွင္ဟာ ပညတ္ေတာ္လိုက္တယ္။ (အျပည့္အစံုေတာ့ မဟုတ္ေသးပါ။ ဤပညတ္ေတာ္သည္ မူလပညတ္ေတာ္သာ ျဖစ္ပါသည္။)

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

........................................................................................................မုိးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

၀ိနည္းက်င့္၀တ္ေခၚ ရဟန္းက်င့္ဖြယ္ (၂၂၇)သြယ္ (အပိုင္း-၅)

ရွင္သုဒိန္ရဲ႕ဖခင္ သူေဌးႀကီးဟာ ယေန႔ သားရဟန္းအိမ္ကို ၾကြလာမယ္ဆိုတာသိလို႔ နံနက္ခင္းကထဲက လက္ခုပ္တစ္ေဖာင္ေလာက္စီျမင့္ေသာ ေရႊပံုကတစ္ပံု ေငြပံုကတစ္ပံု ပံုထားၿပီးေတာ့ ေရႊပံုေငြပံုႏွစ္ပံုအလယ္မွာ ေနရာခင္းထားၿပီးေတာ့ ေခၽြးမကိုလည္း အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ ျပင္ဆင္ခုိင္းထားပါတယ္။ ( ေခၽြးမဆိုသည္မွာ ရွင္သုဒိန္ရဟန္းမ၀တ္ခင္ လူ႔ဘ၀တုနု္းက ဇနီးမယားကိုဆိုလိုသည္)

ရွင္သုဒိန္ၾကြလာတဲ့ အခါမွာ ဖခင္သူေဌးႀကီးက `` ခ်စ္သား..ေဟာဒီ ေရႊပံုႏွင့္ ေငြပံုသည္ သားရဲ႕မိခင္ျဖစ္သူ အေဖနဲ႔ လက္ထပ္ခဲ့စဥ္တုန္းက သနပ္ခါးဖိုး ပန္းဖိုးအျဖစ္နဲ႔ သားရဲ႕ဘုိးဘြားမ်ားက သားမိခင္ကို ေပးလိုက္တဲ့ ဥစၥာကေလးမ်ားျဖစ္တယ္။ ဘိုးဘြားမိဘ အေမြအႏွစ္နဲ႔ ကူးသန္းေရာင္၀ယ္လို႔ ရရွိတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာေတြမွာ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ မ်ားျပားလွပါတယ္။ လူထြက္ၿပီး ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳခ်င္တိုင္းျပဳႏိုင္ပါတယ္။ လူထြက္ပါေတာ့´´လို႔ ေဖ်ာင္းဖ်ေျပာဆိုပါတယ္။ (ဘုရားေခတ္က အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈအရ လက္ထပ္၍ၿပီးေသာအခါ မိန္းကေလးျဖစ္သူက ေယာက်ာၤးေလး၏အိမ္သို႔ လိုက္ပါသြားၾကရပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳး လိုက္ပါသြားစဥ္က ရွင္သုဒိန္ရဲ႕ ဘုိးဘြားမ်ားက သူတို႔သမီး ေယာကၡမအိမ္ေရာက္ရင္ သနပ္ခါး၀ယ္လိမ္းဖို႔ ပန္း၀ယ္ပန္ဖို႔ ေပးလိုက္ေသာ ဥစၥာမ်ားျဖစ္သည္-ဟူလို)

ထိုအခါမွာ ရွင္သုဒိန္က လူမထြက္ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း သာသနာေဘာင္မွာ အလြန္ေမြ႔ေလ်ာ္၍ သာသနာေတာ္မွာသာ ေနလိုေၾကာင္းကို ေျပာျပေသာ္လည္း မရသျဖင့္ တတိယအႀကိမ္မွာ ``ဖခင္..ဆြဲမထုတ္ဘူးဆိုလွ်င္ စကားတစ္ခြန္းေလာက္ ေျပာခ်င္စမ္းတယ္´´ အစခ်ီ၍ ``ေျပာတာေပါ့´´ ခြင့္ျပဳေသာအခါမွာ ``ဖခင္...ဖခင္၏ ေရႊေငြစေသာ ရတနာေတြကို အိတ္ႀကီးေတြထဲမွာ ထည့္ၿပီးေတာ့ လွည္းေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ သယ္ယူၿပီးလွ်င္ ဂဂၤါျမစ္လယ္ေခါင္မွာ သြားပစ္ခ်ၿပီးေတာ့ ေရေမွ်ာလိုက္ပါ၊ အဲသလိုမ်ိဳး လုပ္ပစ္လိုက္လွ်င္ ဖခင္မွာ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကကင္း၍ ခ်မ္းသာျခင္းျဖစ္ပါလိမ့္မည္´´ ဟု ေျပာဆိုလို္က္ပါတယ္။

သူေဌးႀကီးဟာ သားျဖစ္သူ ရဟန္းေတာ္ရွင္သုဒိန္ရဲ႕ စကားကိုၾကားၿပီးေတာ့ အလြန္စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္သြားပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ သားျဖစ္သူကို ေဖ်ာင္ဖ်ေျပာဆိုလုိ႔မရတဲ့အခါမွာ ေခၽြးကို ျဖားေယာင္းခိုင္းပါေတာ့တယ္..။

...............................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

၀ိနည္းက်င့္၀တ္ေခၚ ရဟန္းက်င့္ဖြယ္ (၂၂၇)သြယ္ (အပိုင္း-၄)

ထိုသုိ႔ေနစဥ္မွာပဲ ၀ဇ္ဇီတိုင္းတစ္ခုလံုး ငတ္မြတ္ျခင္းေဘးႀကီး ျဖစ္ပြားခဲ့တယ္။ ဒီအခါမွာ ရွင္သုဒိန္ဟာ အျခားရဟန္းမ်ားႏွင့္ မိမိပါ ဆြမ္းကိစၥလြယ္ကူေစရန္ မယ္ေတာ္ခမည္းေတာ္ႏွင့္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားကို အားကိုးေသာအားျဖင့္ ရဟန္းမ်ားစြာကို ပင့္ေခၚၿပီးေတာ့ ကလႏၵရြာသို႔ ၾကြလာခဲ့ၾကတယ္။ ထိုသို႔ၾကြလာေၾကာင္းကို ေဆြမ်ိဳးမ်ားက ၾကားသိၾက၍ ဆြမ္းအိုးအလံုးေပါင္း (၆၀)ေလာက္ကို ပို႔လႈဳေပးၾကပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ရွင္သုဒိန္ဟာ ဆြမ္းအိုး(၆၀)ေလာက္ကို အျခားရဟန္းေတာ္မ်ားအား လႈဳဒါန္းၿပီးေတာ့ မိမိကေတာ့ သပိတ္ပိုက္ကာ ရြာထဲကုိဆြမ္းခံ ထြက္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီအခါမွာ မိမိ၏အိမ္မွ ကၽြန္မတစ္ေယာက္သည္ ကၽြန္မ်ားပင္မစားခ်င္ေလာက္ေအာင္ သိုးေနေသာ မုေယာမုန္႔တို႕ို႔ကို လမ္းသို႔စြန္႔ပစ္ရန္ ထြက္အလာမွာ ရွင္သုဒိန္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ပက္ပင္းတိုးေတြ႔ၾကပါတယ္။ ရွင္သုဒိန္က ``အဲဒီမုန္႔ေတြကို စြန္႔ပစ္မွာဆိုရင္ ငါ့သပိတ္ထဲကိုသာ ေလာင္းထည့္လိုက္ပါ´´လို႔ ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္မေလာင္းထည့္တဲ့ မုန္႔အသိုးေတြကို ရြာထဲမွာရွိတဲ့ ဇရပ္ေပၚကိုသြားၿပီးေတာ့ ဘုဥ္းေပးေတာ္မူရွာပါတယ္။

ရွင္သုဒိန္ရဲ႕အေဖသူေဌးႀကီးက သူ႔သားရဟန္းၾကြလာတာကို မသိဘူးလား အျခားေဆြမ်ိဳးမ်ားကေကာ သြားၿပီး အေၾကာင္းမၾကားၾကဘူးလားလို႔ ေမးစရာတစ္ခု ျဖစ္လာျပန္ပါတယ္။ ရွင္သုဒိန္ရဲ႕အေဖ သူေဌးႀကီးဟာ သားရဟန္းၾကြလာတာကို မသိရွာပါဘူး။ အျခားေဆြမ်ိဳးမ်ားကလည္း မိဘသေဘာမတူပဲ ရဟန္း၀တ္သြားတာဆိုေတာ့ ရွင္သုဒိန္ၾကြလာတယ္လို႔ သူေဌးႀကီးကို သြားမေျပာရဲတဲ့အတြက္ သြားမေျပာၾကပါဘူး။

ကၽြန္မကလည္း ရွစ္ႏွစ္ေလာက္ တစ္ခါမွျပန္မေတြ႔ပဲ ကြဲေနကြာေနတာတစ္ေၾကာင္း ဘုန္းႀကီး၀တ္လိုက္ေတာ့ ကတံုးႀကီးနဲ႔လည္းျဖစ္ေနတာကတစ္ေၾကာင္း လူ႔ဘ၀ကလိုမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ပဲ ရုပ္ရည္ကေျပာင္းလဲ သြားတာကတစ္ေၾကာင္းဆိုေတာ့ ရွင္သုဒိန္ကို သူတို႔သခင္ေလးဆိုတာ ရုတ္ခ်ည္းမမွတ္မိပါဘူး။ ေနာက္မွ အသံနဲ႔ လက္ေျခအေနအထားတို႔ကို သတိထားမိၿပီးမွ စဥ္းစားရင္းနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕ သခင္ေလးသုဒိန္ဆိုတာကို သိလို္က္ရပါတယ္။

ေသခ်ာၿပီဆိုမွ သူတို႔ရဲ႕အရွင္သခင္ သူေဌးမႀကီးကို သြားေျပာပါတယ္။ သူေဌးႀကီးက သူ႔သားကိုလိုက္ေခၚေတာ့ ဇရပ္ေပၚမွာ မုန္႔အသိုးေတြကို ဘုဥ္းေပးေနတာကို ေတြ႔တဲ့အခါမွာ ရင္ထုမနာေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ အိမ္ကိုပင့္ပါတယ္။ ``ဒီကေန႔အတြက္ေတာ့ ဆြမ္းကိစၥၿပီးပါၿပီ´´လို႔ ေျပာၿပီး ရွင္သုဒိန္က ျငင္းလိုက္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ သူေဌးႀကီးက မနက္မွာ အိမ္ကိုဆြမ္းစားၾကြပါလို႔ ပင့္ၿပီးျပန္သြားပါတယ္။

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

.....................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

၀ိနည္းက်င့္၀တ္ေခၚ ရဟန္းက်င့္ဖြယ္ (၂၂၇)သြယ္ (အပိုင္း-၃)

(ေမထုနဓမၼသိကၡာပုဒ္ေခၚ ပထမပါရာဇိက-မူလပညတ္ေတာ္

အမႈသည္အမည္=ရွင္သုဒိန္

က်ဴးလြန္ေသာအမႈ=ဇနီးေဟာင္း၌ ေမထုန္မွီ၀ဲမႈ)

ဦးဇင္းၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္က သာသနာေတာ္ကို အမဲစက္မဌမဦးွဆံုး ခ်ခဲ့တဲ့သူက ရွင္သုဒိန္လို႔ေျပာခဲ့တယ္ေနာ္။ ဒီတစ္ပတ္ သုဒိန္ရဲ႕အေၾကာင္းကို ေျပာၾကတာေပါ့..။

ရွင္သုဒိန္ဆိုတဲ့ ရဟန္းေတာ္ဟာ အညၾတရဟန္းတစ္ပါးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူဟာ ေ၀သာလီျပည္အနီးက ကလႏၵရြာမွာေနေသာ ကုေဋရွစ္ဆယ္ခ်မ္းသာတဲ့ ကလႏၵသူေဌးရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ သားေလးပါ။ တစ္ေန႔ေတာ့ သူဟာ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုရွိတာနဲ႔ ေ၀သာလီၿမိဳ႕ေပၚကို ေရာက္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကလည္း ေ၀သာလီၿမိဳ႕ကို ေ၇ာက္ေနခိုက္နဲ႔ ႀကံဳႀကိဳက္ေနျပန္ပါတယ္။ သူဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕တရားေတာ္ကို နားၾကားေနရင္းနဲ႔ ``ဤတရားေတာ္လာသည့္အတိုင္း ေနထိုင္က်င့္ႀကံဖို႔ ကိစၥသည္ လူ႔ေဘာင္မွာ မျဖစ္ႏိုင္၊ ရဟန္းျပဳမွသာ တရားေတာ္အတုိင္း ေနႏိုင္မည္´´လို႔ ႀကံစည္မိပါတယ္။

သူဟာ တရားပြဲၿပီးတာနဲ႔ ဘုရားထံခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေတာ့ ``တပည့္ေတာ္ကို ရဟန္းျပဳေပးပါဘုရား´´လို႔ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ဘုရားရွင္က ``မိဘတို႔ခြင့္မျပဳတဲ့ သားသမီးကို ရဟန္းျပဳ၍ မေပးေကာင္း´´ဟု ျပန္လည္မိန္႔ၾကားေတာ္မူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္သူဟာ ကလႏၵရြာကိုျပန္ၿပီးေတာ့ ``သားကို ရဟန္းျပဳခြင့္ေပးပါ´´လို႔ မိဘေတြဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းပါတယ္။ သုဒိန္ဟာ တစ္ဦးတည္းေသာ သားကလည္းျဖစ္ေနသလို မိဘေတြကလည္း ဘာသာျခားေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သုဒိန္ကို ရဟန္းျပဳခြင့္မေပးပါဘူး။

ဒီေတာ့ သုဒိန္ဟာ ``ရဟန္းျပဳခြင့္မေပးလွ်င္ လူ႔ေလာကမွာ အသက္မရွင္ခ်င္ေတာ့ ေသခ်င္ေသပါေစေတာ့´´လို႔ ဓိ႒ာန္ၿပီးေတာ့ ထမင္း(၇)ထပ္ေလာက္ အငတ္ခံၿပီး ဆႏၵျပမွ သူမိဘေတြက ရဟန္းျပဳခြင့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေသသြားတာနဲ႔စာလွ်င္ ရဟန္း၀တ္နဲ႔ သားေလးကို ျမင္ေနရတာက ေတာ္ပါေသးတယ္ဆိုၿပီး ရဟန္း၀တ္ခြင့္ေပးခဲ့တာပါ။

သုဒိန္ဟာ ရဟန္းျပဳၿပီးတာနဲ႔ ဓုတင္အက်င့္မ်ားကို ေဆာက္ၿပီးေတာ့ မိမိေနရပ္နဲ႔ အင္မတန္ေ၀းကြာလွတဲ့ ၀ဇ္ဇီတိုင္း အတြင္းမွာပါ၀င္တဲ့ မထင္မရွားရြာေလးတစ္ရြာမွာ ဘာ၀နာကမၼ႒ာန္းတရားတို႔ကို ပြားမ်ားအားထုတ္ၿပီးေတာ့ ေနပါတယ္။ (ကိေလသာအညစ္အေၾကးတို႔ကို ခါထုတ္၍ ပစ္တတ္ေသာေၾကာင့္ ``ဓုတင္´´ဟု ေခၚဆိုပါသည္)

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

..........................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

၀ိနည္းက်င့္၀တ္ေခၚ ရဟန္းက်င့္ဖြယ္ (၂၂၇)သြယ္ (အပိုင္း-၂)

``ခ်စ္သား သာရိပုတၱရာ ဆိုင္းငံ့ဦးေလာ့၊ သိကၡာပုဒ္ေတာ္မ်ား ပညတ္ရန္ သင့္ေလ်ာ္ေသာ အခ်ိန္ကာလကို ငါဘုရား သိေတာ္မူသည္။ ယခုအခ်ိန္မတန္ေသး၊ ဤသာသနာေတာ္၌ ေထရ္ႀကီး၀ါႀကီး မ်ားျပားလာေသာအခါ လာဘ္လာဘေပါမ်ားေသာအခါ ဗဟုသုတၾကြယ္၀ေသာ ရဟန္းမ်ား မ်ားျပားလာေသာအခါ က်ဴးလြန္မႈ အျပစ္မ်ား ထင္ရွားျဖစ္ေပၚလာလိမ့္မည္။ ထိုအခါ က်ဴးလြန္မႈ အျပစ္မ်ားကို တားျမစ္ပိတ္ပင္ရန္ ငါဘုရားသည္ သိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ပညတ္ေတာ္မူမည္၊

ယခုအခ်ိန္အခါ၌ ရဟန္းသံဃာေတာ္အေပါင္းသည္ အျပစ္ကင္း၏။ မွဲ႕စက္မထင္ ျဖဴစင္၏။ အႏွစ္ျပည့္၀၏။ ဤရဟန္း(၅၀၀)တိုတြင္ အငယ္ဆံုးရဟန္းသည္ ေသာတာပန္အရိယာပုဂၢိဳလ္ျဖစ္၏´´ဟု မိန္႔ၾကားေတာ္မူပါသည္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပြင့္ေတာ္မူၿပိးစ -၀ါေတာ္ႏွစ္ဆယ္ (ပထမေဗာဓိ)အတြင္း၌ စစ္မွန္ေသာ သဒၵါတရားႏွင့္ ျပည့္စံုသည့္ အမ်ိဳးေကာင္းသားမ်ားသာလွ်င္ သာသနာ့ေဘာင္သို႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ၾက၍ ပါရာဇိက သံဃာဒိသိသ္စေသာ သိကၡာပုဒ္ေတာ္အႀကီးစားမ်ား ပညတ္ရန္ မလိုေသးပါဘူး။

``မကၽြမ္းက်င္ေသာ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္သည္ အနာမျဖစ္ေပၚမီ ႀကိဳတင္ခြဲစိတ္ ကုသမႈျပဳပါလွ်င္ လူနာ၏ ေက်းဇူးတင္မႈကို မရသည့္အျပင္ အျပစ္တင္မႈကိုပင္ ခံရေပလိမ့္မည္။ ကၽြမ္းက်င္ေသာ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္သည္ကား ျပည္မွည့္ေသာအနာကို ခြဲစိတ္ကုသေပးသျဖင့္ လူနာ၏ ေက်းဇူးတင္မႈကို ခံယူရေပလိမ့္မည္။´´ ဤအတူပါပဲ အလံုးစံုကို သိေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ အျပစ္က်ဴးလြန္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမွသာလွ်င္ ယင္းက်ဴးလြန္မႈမ်ားကို တားဆီးပိတ္ပင္ရန္ သိကၡာပုဒ္ေတာ္မ်ားကို ပညတ္ေတာ္မူျခင္းမူျခင္းျဖစ္သည္။

ဘုရားရွင္၏ ၀ါေတာ္ႏွစ္ဆယ္ေနာက္ပိုင္း ကာလမ်ား၌ကား ႀကီးေလးေသာ ျပစ္မႈမ်ားကို က်ဴးလြန္ၾကတဲ့ ရဟန္းမ်ား ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

သာသနာေတာ္ကို ပဌမဦးဆံုးေသာ အမဲစက္ျဖစ္ေပၚေအာင္ ျပဳလုပ္လုိက္တဲ့သူကေတာ့ ေ၀သာလီျပည္ၿမိဳ႕အနီးတြင္ရွိေသာ ကလႏၵရြာ သူေဌးသား သုဒိန္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

.................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

၀ိနည္းက်င့္၀တ္ေခၚ ရဟန္းက်င့္ဖြယ္ (၂၂၇)သြယ္ (အပိုင္း-၁)

ဒီေန႔ေတာ့ ၀ိနည္းေတာ္ေပါ့။ ပါတိေမာက္ကိုအေျခခံၿပီးေတာ့ လူေတြအေနနဲ႔ သိထားသင့္ သိထားထိုက္တာေတြကို ပို႔ခ်ေပးသြားမွာပါ။ ဒါကိုပို႔ခ်ေပးမယ္လို႔ ေၾကျငားတဲ့ ေနာက္တစ္ရက္မွာ အီးေမးလ္တစ္ေစာင္ လက္ခံရရွိခဲ့တယ္။ သူ႔အီးေမးလ္က ``လူေတြကို ၀ိနည္းသင္ေပးမယ္ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ခ်ီးထုပ္ကို ေျဖျပတာနဲ႔ အတူတူပဲ..တဲ့။ အရွင္ဘုရား ငတ္သြားခ်င္လို႔လား..တဲ့။ လူေတြကို ၀ိနည္းသင္မေပးပါနဲ႔..တဲ့´´။ ဦးဇင္းက ေတြးပါတယ္။ အခုေခတ္က လူေတြက ၀ိနည္းကို နားမလည္ေတာ့ ထင္ရာျမင္ရာ အထူးအဆန္းလုပ္ျပႏိုင္တဲ့ ပဋိယတ္မဟုတ္ ပဋိပတ္မလုပ္နဲ႔ ႏွစ္လံုးေပး သံုးသံုးေပးနဲ႔ ထင္သလိုေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးအစုတ္အျပတ္ေတြကို တကယ့္သူေတာ္ေကာင္းႀကီးေတြလို႔ ထင္မွတ္ေနၾကတယ္။

၀ိနည္းေတာ္ကို လူေတြနားလည္ရင္ေတာ့ ဒါမ်ိဳးေတြ ပေပ်ာက္သင့္သေလာက္ေတာ့ ပေပ်ာက္သြားလိမ့္မယ္လို႔ ဦးဇင္းကေတြးမိတယ္။ ကိုယ္က၀ိနည္းနဲ႔ မညီတာလုပ္ေနလို႔ လူေတြက ေတြ႔သြားလို႔ မကိုးကြယ္လည္းေနေပါ့။ ၀မ္းမနည္းပါဘူး။ ဘာျပဳလုိ႔လညး္ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ထက္ ၀ိနည္းေတာ္ကို ေလးစားတဲ့ ျမတ္ႏိုးတဲ့ သီလရွိတဲ့ ရဟန္းေတာ္ကို ရွာၿပီးကိုးကြယ္ၾကမွာေလ။ ဒါဟာ ေတြးၾကည့္ရင္ တကယ္ကို ေက်နပ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ဒုႆီလေတြကို ကိုးကြယ္ေနတာနဲ႔စာရင္ ဒီအျဖစ္အပ်က္က တကယ္ကို ေက်နပ္ဖြယ္ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိနည္းေတာ္ကို ပို႔ခ်ေပးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဦးဇင္းတို႔ ၀ိနည္းအေၾကာင္းကို ပို႔ခ်မယ္ဆုိေတာ့ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတာ္ေတြကို မပို႔ခ်ခင္ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လိုအက်ိဳးေက်းဇူးေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ပညတ္ေတာ္ မူခဲ့သလဲဆိုတာကို အရင္ေျပာၾကရေအာင္ပါ..။

တစ္ခါတုန္းက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးဟာ ေ၀ရဥၥာျပည္မွာ ၀ါဆိုေတာ္မူတယ္။ အဲဒီအခါမွာ လက္ယာေတာ္ရံျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္က ``ပရိနိဗာန္စံလြန္ေတာ္ မူၿပီးေသာ ဘုရားရွင္တို႔တြင္ အဘယ္ဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္သည္ ၾကာျမင့္စြာ တည္တံ့ပါသနည္း၊ အဘယ္ဘုရားရွင္တုိ႔၏ သာသနာေတာ္သည္ ၾကာျမင့္စြာ မတည္တံ့ပါသနည္း´´လို႔ ဘုရားရွင္ကို ေမးေလွ်ာက္ေတာ္မူခဲ့တယ္။

``၀ိပႆီျမတ္စြာဘုရား၊ သိခီျမတ္စြာဘုရား၊ ေ၀ႆဘူျမတ္စြာဘုရားတုိ႔၏ သာသနာေတာ္သည္ အရွည္မတည္တံ့။ အေၾကာင္းမူကား ထိုဘုရားရွင္တုိ႔၏ တပည့္သာ၀ကမ်ားသည္ တရားေဒသနာေတာ္ကို အက်ဥ္းမွ် ေဟာၾကားရံုျဖင့္ အာသေ၀ါကုန္ခန္း ရဟႏၱာျဖစ္သြားၾကကုန္၏။ ထိုေၾကာင့္ တရားေဒသနာကို အက်ယ္ၾကားေတာ္မမူခဲ့။ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ပညတ္ေတာ္မမူခဲ့ၾကကုန္။ ထိုဘုရားရွင္တို႔ ပရိနိဗာန္စံလြန္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ တပည့္သာ၀က ႏွစ္ဆက္သံုးဆက္ လြန္ေသာအခါ သာသနာေတာ္ ကြယ္ပခဲ့ေလသည္။

ကကုသန္ျမတ္စြာဘုရား၊ ေကာဏာဂံုျမတ္စြာဘုရား၊ ကႆပျမတ္စြာဘုရားတို႔၏ သာသနာေတာ္သည္ တည္တံ့၏။ အေၾကာင္းမူကား ထိုဘုရားရွင္တို႔သည္ တရားေဒသနာေတာ္ကို အက်ယ္အားျဖင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့၊ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ပညတ္ေတာ္မူခဲ့၊ ပါတိေမာက္ကို ရြတ္ျပေတာ္မူခဲ့ၾကကုန္၏။ ထိုဘုရားရွင္တို႔ ပရိနိဗာန္စံလြန္ေတာ္မူေသာအခါ တပည့္သာ၀က အဆက္ဆက္တို႔သည္ သာသနာေတာ္ကို အရွည္တည္တံ့ၾကေစကုန္၏´´လို႔ ေျဖၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီအခါမွာ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္က ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို လက္အုပ္ခ်ီၿပီးလွ်င္ ``သာသနာေတာ္ အရွည္တည္တံ့ေစျခင္းငွါ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတာ္ကို ပညတ္ေတာ္မူရန္ အခ်ိန္တန္ပါၿပီဘုရား၊ ပါတိေမာက္ရြတ္ျပရန္ အခ်ိန္တန္ပါၿပီဘုရား´´လို႔ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထား ျပန္ပါတယ္။

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)
.................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

ဘုရားရွင္၏ ျဖစ္ေတာ္စဥ္ႏွင့္ ဆက္စပ္၇ွင္းလင္းခ်က္မ်ား(အပိုင္း-၇) (၈) (၉)

သုေမဓာပညာရွိ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ထဲက မိဘႏွစ္ပါးတို႔ဟာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္။ သုေမဓာအရြယ္ေရာက္တဲ့ အခါမွာ ဘ႑ာစိုးႀကီးက ``အရွင္...ဤမွ်ေလာက္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကား သင္၏ အဘဖက္မွ ဆင္းသက္လာေသာ ပစၥည္းမ်ားတည္း။ ဤမွ်ေလာက္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကား သင္၏ အမိဖက္မွ ဆင္းသက္လာေသာ ပစၥည္းမ်ားတည္း။ ဤမွ်ေလာက္ေသာ ပစၥည္းမ်ားကား သင္၏ အဘိုး အေဘးတုိ႔ လက္ထက္မွ ဆင္းသက္လာေသာ ပစၥည္းမ်ားတည္း´´ဟု အထပ္ေဆြမ်ိဳးခုႏွစ္ဆက္မွ ဆင္းသက္လာေသာ (ရရွိလာေသာ) ပစၥည္းဥစၥာရတနာတို႔ကို ျပသၿပီးလွ်င္ ``ဒီဥစၥာရတနာေတြကို အလိုရွိသလို စီမံသံုးစြဲပါ´´လို႔ လြဲေျပာင္း အပ္ႏွင္းေပးပါတယ္။

သုေမဓာပညာရွိဟာ သူလက္ခံလိုက္တဲ့ ပစၥည္းဥစၥာေတြကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ``ငါ၏ အဘ အဘုိး ေဆြမ်ိဳးခုႏွစ္ဆက္တို႔သည္ ဤမွ် မ်ားျပားစြာေသာ ဥစၥာတို႔ကုိ စုေဆာင္းၿပီးလွ်င္ ကြယ္လြန္ၾကေသာအခါ တစ္က်ပ္တစ္ျပားကိုမွ် မယူႏိုင္ပဲ သြားၾကရကုန္၏။ ငါသည္ကား ကြယ္လြန္သြားရာသို႔ တစ္က်ပ္တစ္ျပားမွ် မက်န္ေအာင္ ယူေဆာင္သြားႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းတရားကို ျပဳလုပ္သင့္၏´´လို႔ ဆင္ျခင္စဥ္းစားၿပီးေတာ့ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတို႔ကို ျပဳလုပ္ၿပီးေတာ့ ေနခဲ့ပါတယ္။

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္) ......................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဘုရားရွင္၏ ျဖစ္ေတာ္စဥ္ႏွင့္ ဆက္စပ္၇ွင္းလင္းခ်က္မ်ား(အပိုင္း-၈)ဲ့

တစ္ေန႔ေသာအခါမွာ သုေမဓာပညာရွိသည္ ျပာသာဒ္အထက္ထပ္သို႔ ထက္၍ ဆိတ္ၿငိမ္ရာအရပ္၌ တင္ပလႅင္ဖြဲ႕ေခြ ေနထိုင္ၿပီးလွ်င္ ဤသို႔ ႀကံစည္ေတာ္မူပါတယ္....။

ဘ၀သစ္၌ျဖစ္ျခင္း(ပဋိသေႏၶေနရျခင္း)သည္ ဆင္းရဲလွ၏။ ခႏၶာကိုယ္၏ ပ်က္စီးရျခင္း(ေသရျခင္း)သည္လည္း ဆင္းရဲလွ၏။ အိုျခင္းတရားသည္ လႊမ္းမိုးႏွိပ္စက္အပ္သည္ျဖစ္၍ ေတြေတြေ၀ေ၀ ေသရျခင္းသည္လည္း ဆင္းရဲလွ၏။

ပဋိသေႏၶေနရျခင္းသေဘာ အိုရျခင္းသေဘာ နာရျခင္းသေဘာရွိေသာငါသည္ မအိုရာ မနာရာ မေသရာ ေဘးကုန္ခန္းရာ ေအးၿငိမ္းရာျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္တရားကို ရွာမွီးေပအံ့။

က်င္ငယ္ က်င္ႀကီး ျပည္ေသြး သည္းေျခ သလိပ္ တံေတြး ခၽြဲ ႏွပ္အစရွိသည့္ အထူးထူးေသာ အပုပ္မ်ိဳးတို႔ျဖင့္ ျပည့္၍ေနေသာ ဤကိုယ္ေကာင္ပုပ္ကို ငါသည္ မငဲ့မကြက္ အလိုမရွိပဲ စြန္႔လႊတ္၍ သြားႏုိင္ပါမူ ေကာင္းေလစြာ့..။

ထိုေအးၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္သို႔ သြားေရာက္ေၾကာင္း ခရီးေကာင္းသည္ ရွိသည္ဧကန္ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ထိုလမ္းသည္ မရွိပဲေနျခင္းငွါ မတတ္စေကာင္း။ ဘ၀အေႏွာင္အဖြဲ႕မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ ထိုနိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ခရီးေကာင္းကို ငါကား ရွာမွီးေပေတာ့အံ့..။

ဥပမာအားျဖင့္ ဆင္းရဲျခင္း(ဒုကၡ)တရား ထင္ရွားရွိလတ္ေသာ္ ကိုယ္စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း(သုခ)တရား ေလာက၌ ထင္ရွားရွိသကဲ့သို႔ ဤအတူ ၀ဋ္ဒုကၡ၏ျဖစ္ျခင္း ဘ၀တရား ထင္ရွားရွိလတ္ေသာ္ ထို၀ဋ္ဒုကၡ၏မျဖစ္ျခင္း နိဗၺာန္တရားကိုလည္း အလိုရွိအပ္(သိမွတ္အပ္)သည္သာတည္း..။

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

..........................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဘုရားရွင္၏ ျဖစ္ေတာ္စဥ္ႏွင့္ ဆက္စပ္၇ွင္းလင္းခ်က္မ်ား(အပိုင္း-၉)

“ဥပမာ တစ္နည္းအားျဖင့္ အပူရွိလွ်င္ ထိုအပူမွ တစ္ပါးျဖစ္ေသာ အေအးလည္းရွိသကဲ့သို႔ ဤအတူ ရာဂမီး ေဒါသမီး ေမာဟမီး ဤမီးသံုးပါးထင္ရွားရွိလွ်င္ ထိုမီးသံုးပါးကို ၿငိမ္းေစတတ္ေသာ နိဗၺာန္တရားကိုလည္း အလိုရွိအပ္(သိမွတ္အပ္)သည္သာတည္း”


“ဥပမာ တစ္နည္းအားျဖင့္ မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္တရား ထင္ရွားရွိလွ်င္ ေကာင္းမႈ ကုသုိလ္တရားလည္း ထင္ရွားရွိသကဲ့သို႔ ဤအတူပင္ ဇာတိပဋိသေႏၶေနရျခင္း ဇာတိတရားထင္ရွားရွိလွ်င္ ထိုဇာတိကုိ ကုန္ေစတတ္သည့္ ပဋိသေႏၶေနျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္တရားကိုလည္း အလိုရွိအပ္(သိမွတ္အပ္)သည္သာတည္း”


ဤသို႔ အႀကံေတာ္ျဖစ္ၿပီး ဆက္၍တဖန္ ေလးနက္စြာ အႀကံေတာ္ျဖစ္ျပန္သည္မွာ...........


“ဥပမာအားျဖင့္ မစင္တြင္း၌ က်ေရာက္ေနေသာ (တစ္နည္းအားျဖင့္=မစင္လိမ္းကပ္ေနေသာ) ေယာက်ာၤးသည္ ၾကာမ်ိဳးငါးပါးတို႔ျဖင့္ တန္ဆာဆင္အပ္၍ ၾကည္လင္ေသာ ေရရွိသည့္ တဖက္ဆည္ကန္ႀကီးကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ အေ၀းမွ ေတြ႔ျမင္ေနရပါလ်က္ ထုိတဖက္ဆည္ကန္ႀကီးသို႔ သြားေရာက္ရန္ လမ္းမွန္ကို မရွာမီွးလွ်င္ ထို႔သို႔မရွာမွီးျခင္းသည္ တဖက္ဆည္ကန္ႀကီး၏ အျပစ္မဟုတ္၊ ထိုမစင္လိမ္းကပ္ေနေသာ ေယာက်ာၤး၏ အျပစ္သာျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ဤအတူ ကိေလသာ အညစ္အေၾကးတို႔ကုိ ေဆးေလွ်ာ္ရာျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ တစ္ဖက္ဆည္ကန္ႀကီး ထင္ရွားရွိပါလ်က္ ထိုနိဗၺာန္တည္းဟူေသာ တဖက္ဆည္ကန္ႀကီးကို မရွာမွီးလွ်င္ ထိုသုိ႔မရွာမွီးျခင္းသည္ တဖက္ဆည္ကန္ႀကီး၏ အျပစ္မဟုတ္”


(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)


..................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »