ဖက္နမ္းဖို႔ေကာင္းတဲ့ ေယာက်ာၤးေတြတဲ့

ကိုယ္ကလည္းသူ႔ကို ဂရုတစိုက္အေထြအထူး ၾကည့္ရႈမေနႏိုင္ပါဘူး။ မနက္ဆယ္နာရီခြဲေက်ာင္းသြား ညခုႏွစ္နာရီေလာက္မွျပန္ေရာက္ ေရာက္တာနဲ႔ေရခ်ိဳး (မေနႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဗိုက္ဆာေနရင္ ေကာ္ဖီမစ္တစ္ခြက္ေဖ်ာ္ေသာက္) ၿပီးရင္ ေရးစရာရွိတာေရး ဖတ္စရာရွိတာဖတ္နဲ႔ ညႏွစ္နာရီေလာက္ဆိုရင္ အားရပါးရအိပ္ပစ္လိုက္တာပါပဲ။

တစ္ညေတာ့ သူလည္းအိပ္ေပ်ာ္ဟန္မတူပါဘူး။ (ဒုလႅဘဦးဇင္းေလးပါ။ ေဆးေက်ာင္းသား တတိယႏွစ္လို႔ေတာ့ သူ႔မိခင္မ်ားက ေလွ်ာက္သြားပါတယ္။ ၾကည့္ရတာ တစ္စံုတစ္ခုကို ရင္ဖြင့္ေနခ်င္တဲ့ပံုပါ) ဦးဇင္းစကားေျပာလို႔ရမလားတဲ့။ အင္း..ေျပာေလလို႔ စာေရးေနရင္းနဲ႔ေျပာလိုက္ပါတယ္။ သူေျပာတာေတြကို နားေထာင္ၿပီး ဘယ္လိုတရားခ်ရမယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားလို႔မရေတာ့ပါဘူး။

ဒီလိုေယာက်ာၤးေလးခ်င္း ခ်စ္ၾကတယ္ ႀကိဳက္ၾကတယ္ဆိုတာေတြကို ကိုယ္လည္းအြန္လိုင္းသံုးေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးမို႔ သိေနၾကားေနရတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေအာ္..ကေလးေတြအေပ်ာ္အပ်က္ အပ်င္းေျပလုပ္ေနၾကတာေနမွာပါလို႔ ေတြးၿပီး ကိုယ္နဲ႔လည္းသိပ္ မပတ္သက္လွတဲ့ အေၾကာင္းအရာမို႔ စိတ္၀င္တစားေတာ့မရွိခဲ့ပါဘူး။

သူေျပာသြားတာေတြကေတာ့ ``စိတ္ရွိတဲ့လူတိုင္း ခံစားတတ္တဲ့လူတုိင္းဟာ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့အရာကို ခ်စ္ခြင့္ရွိေၾကာင္း မိန္းမေယာက်ာၤးလိင္ခြဲျခားၿပီး မၾကည့္သင့္ေၾကာင္း ေခြးေတြေၾကာင္ေတြ ပန္းပင္ေတြကားေတြစသည္ျဖင့္ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာကို ခ်စ္ခြင့္ရွိေၾကာင္း ဘာဆိုတာအေရးမႀကီးေၾကာင္း ႏွစ္ဦးႏွစ္ေယာက္နားလည္မႈရွိၿပီး ခ်စ္ေနဖို႔သာလိုေၾကာင္း အခ်စ္ဆိုတာက အလြန္သိမ္ေမြ႕ေၾကာင္း အခ်စ္မွာသာတာနာတာေတြ ယဥ္ေက်းမႈေတြမရွိေၾကာင္း စသျဖင့္ ဖြဲ႕ႏြဲ႕ၿပီး ေျပာသြားလိုက္တာ မုိးလင္းတဲ့အထိပါပဲ´´

ကိုယ့္မွာသူေျပာတာနားေထာင္ၿပီး အိပ္ေရးပ်က္တာေၾကာင့္ေရာ စိတ္ပ်က္သြားတာေၾကာင့္ေရာ ေလပူႀကီးကိုသာ မႈတ္ထုတ္လိုက္မိပါေတာ့တယ္။ အေတာ္ၾကာသူ႔ကို ဘာမွျပန္မေျပာႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

``အင္းေလး မင္းလည္းမင္းအယူအဆ မင္းခံစားခ်က္နဲ႔မင္း မွန္တယ္လို႔ထင္ေနမွာပါ။ ငါေတာ့ဘာမွ၀င္ၿပီး မေျပာလိုပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ မင္းမိဘေတြစိတ္ဆင္းရဲမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ မင္းအသက္လည္း ငယ္ငယ္ေလးရွိေသးတာပါ။ တို႔တိုင္းျပည္ကလည္း မေကာင္းတာေတြေရာ ေကာင္းတာေတြပါ တျဖည္းျဖည္းေျပာင္းလည္းလာေနပါၿပီ။ ေနာက္ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ေနရင္ေတာ့ မင္းလိုလူမ်ိဳးေတြ မ်ားလာၿပီးေတာ့ လူ႔ေဘာင္မွာအသိုင္း၀ိုင္းမွာ ယဥ္းေက်းမႈေတြေျပာင္းသြားမွာပါ။ အဲလိုေယာက်ာၤးခ်င္း ယူတာေတြမ်ားလာရင္ ၾကာေတာ့လူေတြရဲ႕ မ်က္စိထဲမွာ ဘာမွထူးထူးဆန္းဆန္ုး မခံစားၾကရေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွ မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္လက္ထပ္ၾကပါ´´လို႔ ေျပာလိုက္ၿပီး အိပ္ပစ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။

သူကေျခာက္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေျခာက္ေနတဲ့တစ္ေယာက္ကို လက္ထပ္ခ်င္တာပါတဲ့။

အင္း ဟိုအရင္ေခတ္ေတြကေတာ့ သားပိုင္ရွင္မိခင္မ်ားဟာ သားေတြကိုမေကာင္းတဲ့မိန္းမနဲ႔ ေတြ႔မွာဆံုမွာကို ပူၾကပင္ၾကရပါတယ္။ အခုေတာ့ သားေတြရဲ႕မိခင္မ်ားအတြက္ တစ္ပူတိုးလာၿပီးလို႔ေတြးမိလိုက္ပါတယ္။

ဒီကိစၥႀကီးကို မွားတယ္မွန္တယ္လို႔ မွတ္ခ်က္မေပးခ်င္ေပမဲ့ မသင့္ေတာ္ဘူးလို႔ေတာ့ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ သဘာ၀တရားႀကီးကို ဆန္႔က်င္တာဟာ အေကာင္းကိုအသြင္ေဆာင္ေနတဲ့ လကၡဏာမဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။

အခုေခတ္ကေလးေတြဟာ အလွအပကိုမိန္းမေတြနဲ႔ အၿပိဳင္အဆိုင္ ျပင္ၾကဆင္ၾကနဲ႔ ၿပိးရင္ ေယာက်ာၤးခ်င္းမျဖစ္သင့္တာေတြျဖစ္ မလုပ္သင့္တာေတြလုပ္နဲ႔ တကယ္ကိုစိတ္ပ်က္စရာႀကီးပါ။

တစ္ခါတုန္းက ၿဗဲတိုက္ေတာ္မွာ ေယာအတြင္း၀န္မင္းဦးဖိုးလႈိင္က အနားရွိတဲ့သူမ်ားကို ``ေရႊလက္ေတာ္ႀကီးက(မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္က) ကိုယ္ရံေတာ္မ်ားဟာ ကာယဗလက ၾကြက္သားေတြဘာေတြနဲ႔ ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ကို ေၾကာက္သြားၿပီးေတာ့ ခန္႔ညားေလးစားရတယ္။ အခုေရႊလက္ထက္ေတာ္ေလးမွာေတာ့ (သီေပါမင္းလက္ထက္) ကိုယ္ရံေတာ္မ်ားဟာ ေရႊက်င္ၾကတ္ နဖူးစည္းနဲ႔ ထိုင္မသိမ္း တို႔ပတ္အက်ီနဲ႔ ပန္းေပါင္းနားကပ္နဲ႔ ၾကည့္မိရင္ ဖက္နမ္းပစ္ဖို႔ပဲ ေကာင္းေတာ့တယ္´´လို႔ ေျပာပါသတဲ့။

ေတြးမိလိုက္ပါတယ္။ အခုေခတ္ခ်ာတိတ္တခ်ိဳ႕ကို ``ေယာမင္းႀကီးသာျမင္ခဲ့ရင္ ဘာေတြမ်ားလုပ္ခ်င္ဦးမလဲ´´လို႔။

(မိခင္မ်ားအေနနဲ႔ ဒီျပႆနာႀကီး ကိုယ့္သားေတြမွာ ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရမယ္ဆိုတာ အခုကထဲက ေတြးမိေနဖို႔ သတိေပးတဲ့အေနနဲ႔ တင္ျပေပးလိုက္တာပါ။)
..............................................................................................အရွင္ေခမာနႏၵ(မိုးသု-မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

ေယာက်ာၤေလးပဲကြာ အရႈံးမရွိပါဘူး..

ေဟ့ေကာင္ အ,မေနနဲ႔ မင္းမစားရင္ သူမ်ားစားသြားမွာ။ ဒီအခ်ိန္ ဒီေနရာခ်ိန္းထားတာကို လာရင္ အစားခံခ်င္လို႔ပဲ။ သူလဲ ေခ်းစားၿပီး ဒီအရြယ္ေရာက္လာတာမွ မဟုတ္တာ။ ဒီအခ်ိန္ ဒီေနရာ ခ်ိန္းတာဟာ စားခ်င္လုိ႔ဆိုတာ သူလဲ သိကိုသိတယ္။ သိရဲ႕သားနဲ႔ လာတာ အစားခ်င္ခံလို႔ပဲ။ ကြိဳင္မရွိဘူး။ လုပ္သာလုပ္ေဟ့ေကာင္။ ေၾကာက္မေနစမ္းပါနဲ႔ကြာ။ ေယာက်ာၤးပဲ အရႈံုးမရွိပါဘူး။

ေကာင္မေလးနဲ႔ ခ်ိန္းၿပီး ဘာမွ မလုပ္ခဲ့ပဲ စကားေျပာၿပီးေတာ့ ျပန္လာတဲ့ ၁၈/၁၉အရြယ္ ေကာင္ေလးကို အသက္၃၅ႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္က အားမလို အားမရနဲ႔ ေျပာေနတဲ့ စကားေတြပါ။

ဒီစကားေတြနဲ႔အတူ တဆက္ထဲမွာပဲ ဘယ္ေနရာကို ဘယ္လိုကိုင္ရတယ္။ ဘယ္လိုလုပ္ရတယ္။ ဘယ္လိုကိုင္ ဘယ္လိုလုပ္လိုက္ရင္ သူဘယ္လိုျဖစ္သြားၿပီး မင္းကို စြဲသြားမယ္ဆိုတာေတြပါ အေသးစိတ္ ဆက္သင္ေနပါေသးတယ္။ ေဘးနားက ဘုန္းႀကီးေတြကို ရွိတယ္လို႔ေတာင္ ထင္ဟန္မတူပါဘူး။

အံ့ၾသစရာေကာင္းတာက သူ႔မွာလဲ ၉တန္းတက္ေနတဲ့ မၾကာခင္ အရြယ္ေရာက္ေတာ့မယ့္ သမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ သမီးမိန္းကေလး တစ္ေယာက္ရွိတဲ့ ဖခင္လုပ္သူက ဒါမ်ိဳးစကားေတြကို ၿမိန္ေရယွက္ေရ ေျပာဆိုတာေနတာ ၾကားမိေတာ့ တကယ္ကို အံ့ၾသမိပါတယ္။

ဒီေကာင္ေလးနဲ႔ သူ႔သမီေလးနဲ႔ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္မသြားႏိုင္ဘူးလား။ သူသင္ေပးတဲ့ နည္းလမ္းေတြနဲ႔ သူ႔သမီးေလးကို အညြန္႔ခ်ိဳးမသြားႏိုင္ဘူးလား။ ဒါေတြကို သူမစဥ္းစားမိတာလား။ စဥ္းစားမိရဲ႕သားနဲ႔ ေျပာေနတာလားဆိုေတာ့ သူပဲ သိပါလိမ့္မယ္။

“ေယာက်ာၤးပဲ အရႈံးမရွိပါဘူး”ဆိုတဲ့ စကားကို ဦးဇင္းက ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္။

ေယာက်ာၤးမို႔ အရႈံုးမရွိဘူးဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ အရႈံးရွိပါတယ္။ ရႈံးတာမွ နည္းနည္းေနာေနာ အရႈံးမဟုတ္ပါဘူး။

မိစၦာစာရ က်ဴးလြန္ကလည္း မုန္းၾကသူမ်ား ရန္သူပြား၍ ရွားပါးလာဘ္တိတ္ ခ်မ္းသာဆိတ္၏။

ဣတၳိပ႑ဳတ္ မ်ိဳးယုတ္ခါခါ မ်က္ႏွာမလွ အရွက္ရ၍ လကၡဏဣေျႏၵ ယြင္းေသြခ်ိဳ႕သိမ္ စိုးရိမ္မကြာ ခ်စ္သူကြာသည္

ေရွာင္ခါ အျပန္အက်ိဳးတည္း။ (အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)

ဒါေတြဟာ ကာေမသုမိစၦာစာရေၾကာင့္ ရႈံးရတဲ့ အရႈံးေတြပါ။ နည္းနည္းေနာေနာ္ ရႈံးတဲ့ အရႈံးေတြမဟုတ္ပါဘူး။

ကာေမသုမိစၦာစာရ ကံထုိက္သူမ်ားဟာ ေသလြန္ရင္ ငရဲကို သြားရပါမယ္။ ငရဲလြတ္လို႔ လူ႔ဘ၀ေရာက္ျပန္ရင္လဲ ဒီေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြကို ခံစားရပါ့မယ္။

အတိတ္ဘ၀က ကာေမသုမိစၦာစာရကံ က်ဴးလြန္ခဲ့သူမ်ားဟာ မ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာ လူမုန္းမ်ားပါတယ္။ ရန္သူမ်ားပါတယ္။ အရာရာကို ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့နဲ႔ ဆင္းဆင္းရဲေနရပါတယ္။ မိန္းမျဖစ္ရပါတယ္။ ဒီထက္ဆိုးရင္ လန္းတီးလီးပါေနရဲ႕သားနဲ႔ ဖန္ခင္ရတဲ့ အေျခာက္ ပ႑ဳတ္ ျဖစ္ရပါတယ္။ ရုပ္ရည္ကလွပေနရင္ေတာင္ သူမ်က္ႏွာဟာ မြဲေျခာက္ေျခာက္နဲ႔ ၾကည့္ရရႈ႕ရတာ က်က္သေရလံုး၀ မရွိပါဘူး။ ကိုယ္လက္အဂါၤေတြလဲ ခ်ိဳ႕သိမ္တတ္ပါတယ္။ သူရဲ႕ဘ၀မွာ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြနဲ႔ အၿမဲလံုးေထြးေနရတတ္ပါတယ္။ သူ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏုိးခ်စ္ရတဲ့ သူေတြနဲ႔လည္း ကြဲကြာရပါတယ္။

“ေရွာင္ခါ အျပန္အက်ိဳးတည္း”တဲ့။ ကာေမသုမိစၦာစာရကံကို ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီဆုိးက်ိဳးေတြရဲ႕ ေျပာင္းျပန္ေကာင္းက်ိဳးေတြကို ရရွိမွာျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ေန႔က အသိဒကာရဲ႕သား Gayေလးက ေျပာျပတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလး တစ္ခုကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

သူအသိ Gayတစ္ေယာက္ဟာ အစက ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ပါတဲ့။ သူခ်စ္သူ႔ ေကာင္းမေလးကို တစ္ပတ္ကို ငါးခါေလာက္ ဟိုတယ္မွာ ေခၚအိပ္ေနၾကပါတဲ့။ အခုေတာ့ အဲဒီေကာင္ဟာ ဖန္မခင္ရရင္ မေနႏိုင္တဲ့ ဘ၀ကို ေရာက္ေနပါၿပီတဲ့။ မိန္းမေတြကို လံုး၀စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါဘူးတဲ့။

အကုသိုလ္ကံေတြဟာ တကယ္ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ကာေမသုကံရဲ႕ ဆိုးက်ိဳးေတြထဲမွာ လန္တီးလီးပါေနရဲ႕သားနဲ႔ ဖန္ခင္ရတဲ့ ဘ၀ကို ေရာက္ရတာဟာ အေတာ္ဆုိးပါတယ္။ မေရာက္ခ်င္ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ေရွာင္ရံုပါပဲ။

ေယာက်ာၤေလးမို႔ အရႈံးမရွိပါဘူးဆိုတဲ့ စကားဟာ လံုး၀ကို မွားယြင္းပါတယ္။ တစ္ခဏတာ သာယာမႈေလးအတြက္ ျပန္ၿပီး ေပးဆပ္ရမွာေတြက အဆမတန္ မ်ားလြန္းပါတယ္။

.............................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

ကေလးငယ္ေတြကို ကေလးငယ္ေတြလို႔ ျမင္ႏုိင္ၾကပါေစ..

ရာသီဥတုေၾကာင့္ ႏွာေတြမႊန္ၿပီး ႏွာရည္ေတြ အဆက္မျပတ္က်ေနတာမုိ႔ ဘာမွမလုပ္ပဲ ေက်ာင္းမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေနေနရတယ္။ မနက္က ေျမနီကုန္းက သူငယ္ခ်င္းလာတာမုိ႔ သူနဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ကုိ သြားထိုင္လိုက္တယ္။

အသက္ ၁၂ႏွစ္ေလာက္ပဲ ရွိေသးတဲ့ စားပြဲထိုးေလးက ဦးဇင္းတို႔၀ုိင္းကုိ ေရေႏြးကရားနဲ႔ မွားထားတာေတြ လာခ်တယ္။ အီၾကာေကြးတစ္ေခ်ာင္းက ေဘးနားက ၀ိုင္းမွာ ထိုင္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ေယာက္ အေပၚကို မေတာ္တဆျပဳတ္က်သြားခဲ့တယ္။

အမ်ိဳးသမီးႀကီးဟာ စာပြဲထိုးေလးကို ေခါင္းကို အားနဲ႔မာန္နဲ႔ ေခါက္ခ်လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အသံုးမက်တဲ့ေကာင္လို႔ေျပာၿပီး ထပ္ေခါက္လိုက္ျပန္တယ္။ ၿပီးေတာ့ မေက်မခ်မ္းနဲ႔ ပါးစပ္ကေန ပြစိစိနဲ႔ အယုတ္တမာဆဲဆိုေနတယ္။ ၀တ္စားထားတဲ့ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ေပၚက ေရႊေတြ စိန္ေတြကိုမွ အားမနာ..။

စားပြဲထိုးေလးကေတာ့ ``အန္တီ ကန္ေတာ့ကန္ေတာ့ မေတာ္လို႔ ျဖစ္သြားပါ ေတာင္းပန္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ေနာက္ကို ဒါမ်ိဳးမျဖစ္ေစရပါဘူး´´နဲ႔ တတြတ္တြတ္ ေတာင္းပန္ေနရွာတယ္။

စိတ္ႀကိဳက္ရိုက္ႏွက္ၿပီး စိတ္ႀကိဳက္ေျပာဆိုၿပီးတာေတာင္မွ ကေလးငယ္က ဒါေလာက္ေတာင္းပန္ေနတာေတာင္မွ ကေလးငယ္ကို ခြင့္လႊတ္စကား တစ္ခြန္းမေျပာဘူး။

ဒီၾကားထဲ ေကာင္တာက မိန္းမကပါ ကေလးငယ္ေလးကို ပါးစပ္စက္ေသနတ္ပစ္လိုက္ျပန္ေသးတယ္။

ဆင္းရဲတဲ့ဘ၀ မြဲတဲ့ဘ၀ ခိုကိုးရာမဲ့တဲ့ဘ၀မုိ႔ ကေလးငယ္ကိုေတာင္မွ ကေလးငယ္လို႔ မျမင္ၾကေတာ့ဘူးလား..။

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အထူးသျဖင့္ မႏၱေလးလို ရန္ကုန္လိုၿမိဳ႔ႀကီးေတြက လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ ကေလးငယ္ေတြကို စားပြဲထိုးအျဖစ္ ေစခိုင္းေနၾကတယ္။ တရားဥပေဒအရ ခုိင္းသင့္ မခုိင္းသင့္ဆုိတာကို မသိေပမယ့္ ဦးဇင္းကေတာ့ မခုိင္းသင့္ဘူးလို႔ ခံစားရတယ္။

သူတို႔ေလးေတြကို ပညာသင္ေစခ်င္တယ္။ သူ႔တုိ႔ေလးေတြရဲ႕ ဘ၀ကုိ တစ္သက္လံုး လက္ရံုးရည္ကို အားကိုးအားျပဳၿပီးေတာ့ အသက္ေမြးသြားရမယ့္ ဘ၀မွာ အခ်ိန္ကုန္မသြားေစခ်င္ဘူး။

ေစာေစာက အမ်ိဳးသမီးႀကီးအေနနဲ႕႔လဲ အီၾကာေကြးေလး ကိုယ့္အေပၚျပဳတ္က်လိုက္တာ ဘယ္ေလာက္မ်ား နာက်င္လို႔လဲ။ အက်ီဆီေပသြားလဲ ျပန္ေလွ်ာ္လိုက္လို႔ရတာပဲ။ ေနာက္ဆံုးေလွ်ာ္မရေတာ့ရင္ေတာင္မွ အက်ီတစ္ထည္အတြက္နဲ႔ ကေလးငယ္ကို နာက်င္သြားေအာင္ မလုပ္သင့္ဘူး။

ဒီလိုမ်ိဳး အရြယ္မေရာက္ေသးပဲ ၀မ္းတစ္ထြာအတြက္ ရုန္းကန္ေနရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြကို မကူညီႏိုင္ဘူးဆုိရင္ေတာင္မွ သူတို႔ေလးေတြရဲ႕ ကုိယ္စိတ္ကို နာက်င္သြားေအာင္ မလုပ္သင့္ဘူး။ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆုိရင္ သူတို႔ကို စားပြဲထိုးေလးေတြလို႔ မျမင္ပဲ ကေလးငယ္ေလးေတြပဲလို႔ ျမင္ေစခ်င္တယ္။

ငါ့သားေလး ငါ့ညီေလး ငါ့တူေလးသာဆုိလွ်င္ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳး အျမင္မ်ိဳးနဲ႔ ေတြးၾကည့္ ျမင္ၾကည့္ေစခ်င္တယ္..။

ဗုဒၶတရားေတာ္အရလဲ ႏုိင္ရာ၀န္ထက္ ပိုၿပီး ထမ္းခုိင္းတာဟာ မတရားမႈသာျဖစ္တယ္။

ပညာသင္ရမယ့္အရြယ္မွာ ပညာမသင္ရပဲ အစာအိမ္အတြက္ ရုန္းကန္ေနၾကရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြ ကမၻာေလာကႀကီးထဲမွ အျမန္ဆံုး ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကပါေစ..။ ပညာသင္ခ်ိန္မွာ ပညာသင္ေနၾကရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြျဖစ္ၾကပါေစ..။

.....................................................................................................မုိးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »

ယဥ္ေက်းမႈရွိေသာသူမ်ားအတြက္သာ..

ဦးဇင္းေနတဲ့ ေနရာက ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္နဲ႔ နီးတာမု႔ိ ညပုိင္းေတြမွာ ေစတီေတာ္ေပၚကို မၾကာမၾကာတက္ေရာက္ ဖူးေျမာ္ျဖစ္တယ္။ ေစတီေတာ္ေပၚေရာက္ရင္ စဥ့္ကူးမင္းေခါင္းနားထိုင္ၿပီး ဗုဒၶါႏုႆတိပြားမ်ားျဖစ္တယ္။ (လူအထင္ႀကီးမွာမုိ႔ အထင္ႀကီးေအာင္ လုပ္ရာက်မွာမို႔ ေဘးအျမင္မွာ ဖာသိဖာသာ သာမာန္ထိုင္ေနတဲ့ ပံုစံျဖစ္ေအာင္ပဲ ထိုင္ျဖစ္ပါတယ္။)

ေစတီေတာ္ေပၚကုိေရာက္တိုင္း စိတ္အလိုမက်တာေတြ အၿမဲေတြ႔ေနရတယ္။ ေစတီေတာ္ေပၚကုိလာၿပီး လူႀကီးလူငယ္အမ်ားစုဟာ ေဟးလားဟားလား လုပ္ေနၾကတယ္။ ေကာင္ေလးေတြကလဲ ေကာင္မေလးေတြကို လိုက္ေငးေနၾကတယ္။ ေကာင္မေလးေတြကလဲ ေကာင္ေလးေတြကို လိုက္ေငးေနၾကတယ္။

သူတို႔ေစတီေတာ္ကို လာၾကတာဟာ ငမ္းေၾကာထဖို႔လား ဗုဒၶါႏုႆတိျဖစ္ဖို႔အတြက္လားဆိုတာေတာ့ သူတို႔ကိုယ္ပဲ သူတို႔သိႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

ပိုဆိုးတာကေတာ့ မဖြယ္မရာ စကားေတြကို ေျပာၿပီးေတာ့ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္နဲ႔ အသံထြက္ၿပီးေတာ့ ရယ္လားေမာလား လုပ္ေနၾကတဲ့သူေတြပါပဲ။

တခ်ိဳ႕ကေတာ့ လူအထင္ႀကီးေအာင္ ၀ုိင္ဖြဲ႕ၿပီးေတာ့ အမွားမွားအယြင္းယြင္းနဲ႔ တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္နဲ႔ အသံကုန္ေအာ္ၿပီးေတာ့ ရယ္စရာမပါပဲ ဖ်စ္ညွစ္ရယ္ၿပီးေတာ့ လက္ခုပ္တီးစရာမရွိပါပဲ လက္ခုပ္ေတြတီးၿပီးေတာ့ အဘိဓမၼာေတြကို ေဆးေပးခန္းနားက ဓမၼာရံုႀကီးထဲမွာ ေဆြးေႏြးေနၾကတယ္။

ဒီလိုေတြျဖစ္ေနတာဟာ ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ ၀ါဒေတာ္နဲ႔ လံုး၀လံုး၀ကို ကိုက္ညီမႈမရွိပါဘူး။ ေစတီေတာ္ေပၚတက္ၿပီးေတာ့ ဒီလိုေတြလုပ္ေနၾကတာဟာ ဘုရားရွင္ကို မရိုေသၾကသူမ်ား မထီမဲ့ျမင္ျပဳၾကသူမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ဟာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းမႈကိုပဲ အလိုရွိပါတယ္။

တစ္ခါတုန္းက အရွင္သာရိပုတၱရာ အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္တုိ႔ရဲ႕ တပည့္ရဟန္းေတြဟာ ဆူဆူညံညံစကားေတြ ေျပာဆိုေနၾကလု႔ိ ``ငါးစိမ္သည္ေတြလို ဆူညံေနၾကတာ ဘယ္သူေတြတုန္း´´လို႔ အရွင္အာနႏၵာကို ေမးေတာ္မူပါတယ္။

``အဂၢသာ၀ကႏွစ္ပါးနဲ႔ ရွင္ေတာ္ဘုရားကို ဖူးေျမာ္ဖို႔အတြက္ လုိက္လာခဲ့တဲ့ အဂၢသာ၀ကႏွစ္ပါးရဲ႕ တပည့္ရဟန္းေတြပါ´´လို႔ အရွင္အာနႏၵာက ျပန္လည္ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။

ရွင္ေတာ္ဘုရားဟာ အဂၢသာ၀ကႏွစ္ပါးနဲ႔အတူ ဆူဆူညံညံလုပ္တဲ့ ရဟန္းေတြကို ႏွင္ထုတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။

ရွင္ေတာ္ဘုရားဟာ ဆူညံမႈကို လံုး၀မႏွစ္သက္ပါဘူး။

ရွင္ေတာ္ဘုရားဟာ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ဆြမ္းခံေစာေစာၾကြေလ့ရွိပါတယ္။ ေက်ာင္းေတာ္နဲ႔ သာ၀တၳိအၾကားမွာရွိတဲ့ တိတၳိေတြရဲ႕ ေက်ာင္းကို ၀င္ေတာ္မူပါတယ္။ တိတၱိေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ ထံုးစံအတုိင္း ဆူဆူညံညံနဲ႔ ေအာ္ႀကီးဟစ္က်ယ္ စကားေတြေျပာေနတတ္ၾကတယ္။

တိတၱိေတြဟာ ရွင္ေတာ္ဘုရား သူတို႔ေက်ာင္း၀င္းထဲကို ၀င္လာတာျမင္တာနဲ႔ တိတၱိအႀကီးအကဲဟာ ``ေဟ့ ေဟ့ တိတ္တိတ္ေလးေနၾက၊ ရဟန္းေဂါတမ လာေနၿပီ။ ရဟန္းေဂါတမဟာ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ ေအးခ်မ္းမႈကို လုိလားတယ္။ ဆူညံမႈကို မလိုလားဘူး။ တိတ္တိတ္ကေလးေနၾကပါ´´ဆုိၿပီး သူတပည့္ေတြကို တားျမစ္ေပးတတ္တယ္။

တိတၱိေတြဟာ အယူမွားေနေပမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈကို နားလည္တယ္၊ ယဥ္ေက်းမႈရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေျခအေန အခ်ိန္အခါနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြမႈ ရွိေအာင္ ေနတတ္ၾကတယ္။

ေတာင္ၿမိဳ႕ မဟာဂႏၶာရုံဆ၇ာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသဆုိရင္ စာသင္စာခ်တာေတာင္မွ အသံအက်ယ္ႀကီးနဲ႔ လုပ္တာကို တားျမစ္ေလ့ရွိတယ္။

ေစတီေတာ္ေတြေပၚေရာက္ရင္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႔ ဘုရားကို အာရံုျပဳၿပီးေတာ့ ေနၾကထိုင္ၾကဖို႔ ေဟးလားဟားမလုပ္ဖို႔ အသိဒကာေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕သားေလးကို ေျပာခဲ့ဘူးတယ္။

``ဦးဇင္းကလဲ ဘုရားေပၚမွာ ရယ္တာ အျပစ္ျဖစ္လို႔လား၊ ဘုရားက သူတပည့္သာ၀ကေတြကို ေပ်ာ္ေနတာကို မႀကိဳက္မရွိေလာက္ပါဘူး´´လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။

``ဘုရားက တပည့္သာ၀ကေတြကို ေပ်ာ္ေစခ်င္ရင္ တရားမေဟာပဲ ဟာသေတြပဲ ေျပာခဲ့မွာေပါ့´´လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ခဲ့တယ္။

ေစတီေတာ္ေပၚမွာ ရတနာသံုးပါးနဲ႔ မစပ္ဆိုင္တဲ့ ကမၼဌာန္းဘာ၀နာနဲ႔ မစပ္ဆုိင္တဲ့ အျခားေသာ လူမႈေရး စီးပြားေရး ဟာသစတဲ့ စကားေတြကို ေျပာဆုိတာဟာ မဖြယ္မရာ ျပဳလုပ္ရာေရာက္တယ္။ ဘုရားရွင္ကို မေလးစားရာ ေရာက္တယ္။

ေရွ႕ကြဲေနာက္ကြဲ ေဘးကြဲကို အသားလိုက္ပါဦး။ ေစတီေတာ္ေပၚမွာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ကေလးတက္ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ကေလးေန တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ကေလးျပန္ဆင္းသြားတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈေလးကိုပဲ အရင္ ေဖာ္ေဆာင္ၾကပါဦး။

ေစတီေတာ္ေပၚကို ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္တက္ကာမွ အကုသိုလ္ေတြ ျဖစ္ေနၾကတာကို အျမင္မေတာ္လြန္းလို႔ ေရးလိုက္တာပါ။ ယဥ္ေက်းမႈရွိၾကတဲ့ သူမ်ားအတြက္ ဘုရားအလိုက် အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေနခ်င္ၾကတဲ့ သူမ်ားအတြက္သာ ရည္စူးၿပီးေတာ့ ေရးလိုက္တာပါ။

ယဥ္ေက်းမႈကို နားမလည္ဘူး ယဥ္ေက်းမႈမရွိဘူး။ ကိုယ္ေနခ်င္သလို ေနမယ္ဆိုတဲ့ သူမ်ားအတြက္မဟုတ္ပါဘူး။

ေစတီေတာ္ေပၚမွာ ဘုရားရွင္အလိုက် ေနထိုင္ႏိုင္ၾကပါေစေသာ္..။

..........................................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)

ဆက္လက္ဖတ္ရွဴရန္ »