၀ိနည္းက်င့္၀တ္ေခၚ ရဟန္းက်င့္ဖြယ္ (၂၂၇)သြယ္ (အပိုင္း-၃)

(ေမထုနဓမၼသိကၡာပုဒ္ေခၚ ပထမပါရာဇိက-မူလပညတ္ေတာ္

အမႈသည္အမည္=ရွင္သုဒိန္

က်ဴးလြန္ေသာအမႈ=ဇနီးေဟာင္း၌ ေမထုန္မွီ၀ဲမႈ)

ဦးဇင္းၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္က သာသနာေတာ္ကို အမဲစက္မဌမဦးွဆံုး ခ်ခဲ့တဲ့သူက ရွင္သုဒိန္လို႔ေျပာခဲ့တယ္ေနာ္။ ဒီတစ္ပတ္ သုဒိန္ရဲ႕အေၾကာင္းကို ေျပာၾကတာေပါ့..။

ရွင္သုဒိန္ဆိုတဲ့ ရဟန္းေတာ္ဟာ အညၾတရဟန္းတစ္ပါးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူဟာ ေ၀သာလီျပည္အနီးက ကလႏၵရြာမွာေနေသာ ကုေဋရွစ္ဆယ္ခ်မ္းသာတဲ့ ကလႏၵသူေဌးရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ သားေလးပါ။ တစ္ေန႔ေတာ့ သူဟာ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုရွိတာနဲ႔ ေ၀သာလီၿမိဳ႕ေပၚကို ေရာက္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကလည္း ေ၀သာလီၿမိဳ႕ကို ေ၇ာက္ေနခိုက္နဲ႔ ႀကံဳႀကိဳက္ေနျပန္ပါတယ္။ သူဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕တရားေတာ္ကို နားၾကားေနရင္းနဲ႔ ``ဤတရားေတာ္လာသည့္အတိုင္း ေနထိုင္က်င့္ႀကံဖို႔ ကိစၥသည္ လူ႔ေဘာင္မွာ မျဖစ္ႏိုင္၊ ရဟန္းျပဳမွသာ တရားေတာ္အတုိင္း ေနႏိုင္မည္´´လို႔ ႀကံစည္မိပါတယ္။

သူဟာ တရားပြဲၿပီးတာနဲ႔ ဘုရားထံခ်ဥ္းကပ္ၿပီးေတာ့ ``တပည့္ေတာ္ကို ရဟန္းျပဳေပးပါဘုရား´´လို႔ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ဘုရားရွင္က ``မိဘတို႔ခြင့္မျပဳတဲ့ သားသမီးကို ရဟန္းျပဳ၍ မေပးေကာင္း´´ဟု ျပန္လည္မိန္႔ၾကားေတာ္မူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္သူဟာ ကလႏၵရြာကိုျပန္ၿပီးေတာ့ ``သားကို ရဟန္းျပဳခြင့္ေပးပါ´´လို႔ မိဘေတြဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းပါတယ္။ သုဒိန္ဟာ တစ္ဦးတည္းေသာ သားကလည္းျဖစ္ေနသလို မိဘေတြကလည္း ဘာသာျခားေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သုဒိန္ကို ရဟန္းျပဳခြင့္မေပးပါဘူး။

ဒီေတာ့ သုဒိန္ဟာ ``ရဟန္းျပဳခြင့္မေပးလွ်င္ လူ႔ေလာကမွာ အသက္မရွင္ခ်င္ေတာ့ ေသခ်င္ေသပါေစေတာ့´´လို႔ ဓိ႒ာန္ၿပီးေတာ့ ထမင္း(၇)ထပ္ေလာက္ အငတ္ခံၿပီး ဆႏၵျပမွ သူမိဘေတြက ရဟန္းျပဳခြင့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေသသြားတာနဲ႔စာလွ်င္ ရဟန္း၀တ္နဲ႔ သားေလးကို ျမင္ေနရတာက ေတာ္ပါေသးတယ္ဆိုၿပီး ရဟန္း၀တ္ခြင့္ေပးခဲ့တာပါ။

သုဒိန္ဟာ ရဟန္းျပဳၿပီးတာနဲ႔ ဓုတင္အက်င့္မ်ားကို ေဆာက္ၿပီးေတာ့ မိမိေနရပ္နဲ႔ အင္မတန္ေ၀းကြာလွတဲ့ ၀ဇ္ဇီတိုင္း အတြင္းမွာပါ၀င္တဲ့ မထင္မရွားရြာေလးတစ္ရြာမွာ ဘာ၀နာကမၼ႒ာန္းတရားတို႔ကို ပြားမ်ားအားထုတ္ၿပီးေတာ့ ေနပါတယ္။ (ကိေလသာအညစ္အေၾကးတို႔ကို ခါထုတ္၍ ပစ္တတ္ေသာေၾကာင့္ ``ဓုတင္´´ဟု ေခၚဆိုပါသည္)

(ဆက္လက္တင္ျပေပးပါမည္)

..........................................................................................မိုးသု(မႏၱေလး)